Μήπως οι νέοι δεν είναι ούτε “εις μικρόν γενναίοι”;

Επί έντεκα εβδομάδες παραμένουν κλειστά το Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Πολυτεχνείο, διαλύοντας το όποιο κύρος τούς είχε απομείνει. Είναι αυτονόητο ότι αν χαθεί το εξάμηνο, οι επιπτώσεις, τόσο στα ίδια τα ιδρύματα, όσο και στους φοιτητές, θα είναι ακόμη μεγαλύτερες.

073ede077eb82a10e4a2285d5b08a568_XLΤο blame game ανάμεσα στους υπαλλήλους (που πρόεκυψαν από τις πελατειακές σχέσεις των αυτοδιοικούμενων ΑΕΙ και του κράτους), των πρυτάνεων (που πουλάνε επανάσταση) και του υπουργείου (που απειλεί (!) ότι θα εφαρμόσει το νόμο),  καλά κρατεί. Οι μειοψηφίες της αριστεράς συνεχίζουν το καταστροφικό τους έργο, περιμένοντας να επιστρατεύσει η κυβέρνηση τους υπαλλήλους  για να ξεκινήσουν την “επανάσταση” και τις καταλήψεις.

Το πιο απογοητευτικό φαινόμενο, όμως, είναι η παθητικότητα και η αδράνεια όλων αυτών των φοιτητών που πλήττονται. Μια πλειοψηφία που παραμένει σιωπηρή. Γιατί δεν ξεσηκώνονται; Γιατί δεν παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους; Ποιος περιμένουν να υπερασπιστεί τα δικαιώματά τους; Ποιος περιμένουν να δράσει για λογαριασμό τους; Ποιος θα αγωνιστεί για το μέλλον τους, αν όχι οι ίδιοι;

Γράφεται στις εφημερίδες ότι ξεπερνούν τις 24.000 αυτοί που προσυπογράφουν το site  www.anoixtessxoles.gr  Δεν έχουν βρεθεί ούτε πεντακόσιοι από αυτές τις χιλιάδες φοιτητών, που υπονομεύεται το μέλλον τους, να οργανώσουν ειρηνικές –το τονίζω– διαμαρτυρίες για να δώσουν το μήνυμα να ανοίξουν εδώ και τώρα τα πανεπιστήμια, για να φωνάξουν ότι δεν μπορεί ο καθένας να παίζει μπιλιάρδο στην πλάτη τους. Εδώ για κάθε ασήμαντη αφορμή οργανώνονται πορείες, διαμαρτυρίες, κινητοποιήσεις. Και γι’ αυτό το μείζον θέμα, τίποτα. Γιατί δεν πηγαίνουν όλοι στις συνελεύσεις, που δήθεν στηρίζουν την απεργία, για  να ψηφίσουν μαζικά το άνοιγμα των σχολών;

Α όχι! Περιμένουν μοιραίοι και άβουλοι. Γκρινιάζουν στο σπίτι και στις παρέες τους, διαμαρτύρονται από τον καναπέ τους στο Facebook, απογοητεύονται και κυκλοφορούν με μούτρα χωρίς να κάνουν τίποτα. Λυπάμαι, αλλά μάλλον δεν είναι ούτε “εις μικρόν γενναίοι”.

Δυσκολίες και αναποδιές πάντοτε θα υπάρχουν. Η αδράνεια, όμως, και η μιζέρια είναι επιλογή. Αν δεν μάθουν να μάχονται στον αγώνα της ζωής, δεν θα μάθουν και να νικάνε. Παραμένοντας αδρανείς, είναι άξιοι της μοίρας τους.

PS: Αλήθεια, οι φοιτητικές παρατάξεις, τι άλλο κάνουν εκτός από το να μοιράζουν σημειώσεις, να διοργανώνουν πάρτυ και εκδρομές στη Μύκονο;

Advertisements

3 Comments

Filed under Πολιτική και κοινωνία

3 responses to “Μήπως οι νέοι δεν είναι ούτε “εις μικρόν γενναίοι”;

  1. Maria

    Συμφωνώ ότι οι φοιτητές που πλήττονται πρέπει να αντιδράσουν, αλλά καλό θα ήταν να λαμβάνουμε υπ´όψιν όλες τις παραμέτρους.

    Έχοντας υπάρξει φοιτήτρια της νομικής Αθηνών, είχα πολλές αντίστοιχες εμπειρίες. Κάποια στιγμή αποφάσισα να σηκωθώ από τον καναπέ, να δηλώσω παρών στις συνελεύσεις και να ψηφίσω υπέρ της ανοιχτής σχολής.

    Η πραγματικότητα με προσγείωσε απότομα… Ενώ στο αμφιθέατρο η πλειοψηφία ήταν κατά της κατάληψης, με κάποιο “μαγικό” τρόπο αυτό δεν αποτυπωνόταν στα αποτελέσματα.

    Τι σημαίνει μαγικός τρόπος…για να ειμαι σύντομη δε θα απαριθμήσω όλες τις ερμηνείες, μόνο μια ενδεικτικά: “φίλοι” της παράταξης που ήθελε κλειστή τη σχολή εκείνη την περίοδο ήταν έξω από το αμφιθέατρο κ απειλούσε να “μπουκάρει” με αποτέλεσμα η παράταξη που ήθελε ανοιχτή τη σχολή να μας διώχνει γιατί δεν μπορούσε να εγγυηθεί τη σωματική μας ακεραιότητα.

    Και αυτό συνεχιζόταν για εβδομάδες και μήνες…

    Η ερώτηση λοιπόν κατ´εμέ δεν είναι τι κάνουν οι πολιτικές παρατάξεις για να ανοίξουν οι σχολές, αλλά για ποιο λόγο τους επιτρέπεται ακόμα να δραστηριοποιούνται εντός του πανεπιστημίου. Αλήθεια, τι προσφέρουν εκτός απο σημειώσεις και εκδρομές;

    Οι πολιτικές πεποιθήσεις κάθε ανθρώπου ειναι σεβαστές αλλά δυσκολεύομαι ακόμα και σήμερα(τόσα χρόνια μετά) να καταλάβω σε τι χρησιμεύει ένα κλειστό πανεπιστήμιο…

    • GF

      Έχετε δίκαιο. Η κακοδαιμονία των ΑΕΙ οφείλεται σε πολλούς παράγοντες. Όμως τώρα οι συνθήκες δεν αφήνουν κανένα περιθώριο για κομματικά παιχνίδια και ολιγωρίες

  2. Διθύραμβοι γιά το Μηδέν και γιά το Κάτι Μύρια!
    Από τον Κωστή Παλαμά, μπροστά από το Πνευματικό Κέντρο των Αθηνών!
    http://bouzanis.blogspot.gr/2014/11/blog-post.html

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s