Tag Archives: Γιώργος Φλέσσας

Ένας νέος, ετών 99!

Τις τελευταίες ημέρες, γράφτηκαν και ειπώθηκαν πολλά από πολλούς, φίλους και αντιπάλους, για τον Κώστα Μητσοτάκη· για τα χαρίσματα, για τις ικανότητες, τις αρετές και τις αδυναμίες του. Εβδομήντα χρόνια ενεργής πολιτικής παρουσίας ήταν αυτά· τι να πρωτοπεί κανείς!

Πρωτάκουσα το όνομά του Κώστα Μητσοτάκη το 1978, όταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έκανε τη διεύρυνση –όπως την ονόμαζε– προς το κέντρο, ενσωματώνοντας στη Νέα Δημοκρατία το μικρό κόμμα των Νεοφιλελευθέρων, του οποίου ηγείτο ο Μητσοτάκης. Τότε, οι «καθαρόαιμοι» δεξιοί είχαν σφοδρά ενοχληθεί, αλλά μπροστά στη δύναμη και τη διορατικότητα του Καραμανλή, τελικά κανείς δεν αντιτάχθηκε.

Έκτοτε μεσολάβησαν πολλά. Η ένταξή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η μετάβαση Καραμανλή στην προεδρία της Δημοκρατίας, η μικρής διάρκειας πρωθυπουργία Ράλλη, η χειμαρρώδης πορεία του Ανδρέα Παπανδρέου και η εκλογή του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία το 1981 και η προεδρία Ευάγγελου Αβέρωφ.mitsotakissss-thumb-large

Συνάντησα για πρώτη φορά τον Κώστα Μητσοτάκη, στις αρχές του 1984, όταν μαζί με μια ομάδα στελεχών της ΟΝΝΕΔ, που είχαμε διωχθεί ως «φιλελεύθεροι» από την τότε σκληρή δεξιά ηγεσία της ΟΝΝΕΔ, ζητήσαμε να τον δούμε. Για όσους θυμούνται εκείνα τα γεγονότα, στην ομάδα συμμετείχαν στελέχη από τους παραιτηθέντες του Μαθητικού, τους 31 της Νομικής και τους 101 των άλλων σχολών, που είχαμε αντιταχθεί στις ακροδεξιές επιλογές της οργάνωσης. Continue reading

Advertisements

Leave a comment

Filed under Πολιτική και κοινωνία

«Πολλοί δρώντες τα αίσχιστα, λόγους τους αρίστους ασκέουσι»

Διασκεδάζω διαβάζοντας στα κοινωνικά δίκτυα τοποθετήσεις διαφόρων γνωστών, οι οποίοι –ενώ ψήφιζαν με τα δύο χέρια, είτε το ΠΑΣΟΚ, είτε το ΚΚΕ, είτε τα κόμματα της αριστεράς– σήμερα καταδικάζουν τον κομματισμό στα πανεπιστήμια και θλίβονται για τη χαμηλή ποιότητα των πανεπιστημίων. Πόσο γραφικοί!

Ξεχνούν (;) ότι τα κόμματα τα οποία υποστήριζαν (και που προανέφερα), από τη Μεταπολίτευση και επί δεκαετίες, με όχημα και τον φοιτητικό συνδικαλισμό, είναι αυτά που εγκατέστησαν τον κομματισμό στα πανεπιστήμια και τα υποβάθμισαν.e854bf997a4e0a2c7177224c057f857a_XL

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς: τις «μεγαλειώδεις» πορείες ενάντια στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό (sic), την εθελοντική συμμετοχή στις φυτείες της Νικαράγουας, το νόμο-πλαίσιο, τις «αγωνιστικές» καταλήψεις, την κουρελαρία των αφισών, το δήθεν πανεπιστημιακό άσυλο, τις συναλλαγές στις αρχαιρεσίες λεκτόρων και καθηγητών!

Αλλά, υπάρχουν και “δεξιοί” που αυτομαστιγώνονται, αποκηρύσσοντας τον φοιτητικό συνδικαλισμό. Παρά τον ιδεαλισμό των πρώτων δεκαετιών,  όντας για χρόνια στην πρώτη θέση ως παράταξη, έγιναν κι αυτοί κομμάτι του συστήματος. Τους καλοάρεσε! Για να μην τους αφήνω, λοιπόν, απ’ έξω, γι’ αυτούς -σιγά-σιγά- φοιτητικός συνδικαλισμός κατάντησε να είναι: επίσης η συναλλαγή, οι εκδρομές στη Μύκονο, οι χοροί στον Ρέμο και στον Κιάμο και η φάμπρικα των πάρτυ σχολών και τμημάτων για τις μίζες υπέρ των διοργανωτών από τα διάφορα μαγαζιά.

Συμπέρασμα, η πάντα επίκαιρη φράση του Δημόκριτου: «Πολλοί δρώντες τα αίσχιστα, λόγους τους αρίστους ασκέουσι»

Η μετάφραση: Πολλοί, ενώ κάνουν αισχρές πράξεις, μιλούν με πολύ ωραία λόγια.

 

Leave a comment

Filed under Πολιτική και κοινωνία

Όπου σταματάει η λογική, ξεκινάει η ελληνική πραγματικότητα.

H πρόωρη προσφυγή στις κάλπες είναι ίσως το πιο αγαπημένο θέμα των δημοσιογράφων στη χώρα μας. Ελάχιστους μήνες μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 έγινε ένα από τα κύρια θέματα της πολιτικής ατζέντας και παραμένει βασικό σημείο αντιπαράθεσης μεταξύ της κυβέρνησης και της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Οι πρόωρες εκλογές μπορούν να προκληθούν, είτε με απώλεια της δεδηλωμένης, είτε με απόφαση του πρωθυπουργού. Τα τελευταία χρόνια που η χώρα βρίσκεται υπό το καθεστώς «μνημονίων» είναι σύνηθες οι κυβερνήσεις να διαρρέουν σενάρια εκλογών κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων με τους δανειστές, ώστε να κρατούν συμπαγείς τις κοινοβουλευτικές τους ομάδες και να ψηφίζονται τα επώδυνα μέτρα. Continue reading

Leave a comment

Filed under Πολιτική και κοινωνία

Το βρετανικό δημοψήφισμα, οι δημοσκοπήσεις κι εμείς.

Το δημοψήφισμα της 23ης Ιουνίου για την παραμονή ή όχι της Μεγάλης Βρετανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση αναδεικνύει και πάλι την ανεπάρκεια των δημοσκοπήσεων, ως εργαλείου πρόβλεψης. Στο πρόσφατο παρελθόν, το 2015, οι δημοσκοπήσεις απέτυχαν να προβλέψουν, τόσο την κοινοβουλευτική επικράτηση του σημερινού πρωθυπουργού David Cameron, όσο και την ανάδειξη του Jeremy Corbyn στην ηγεσία των Εργατικών. Στις βρετανικές εκλογές, καμία από τις 90 δημοσκοπήσεις που έγιναν σε εθνικό επίπεδο, δεν προέβλεψε το πραγματικό αποτέλεσμα. Όλες έδειχναν τα δύο μεγάλα κόμματα σχεδόν ισόπαλα, στο 34 με 35%. Τελικά το αποτέλεσμα ήταν θριαμβευτικό για τον David Cameron, και συντριπτικό για το Εργατικό Κόμμα. Continue reading

Leave a comment

Filed under Πολιτική και κοινωνία

Ο βομβαρδισμός της Λαμίας στις 18 Απριλίου 1941. Μια ιστορία.

Το πρωϊνό της 18ης Απριλίου 1941, ημέρα της Μεγάλης Παρασκευής, στη Λαμία έμοιαζε ήσυχο. Η μέρα ήταν ηλιόλουστη, όμως η πόλη είχε αδειάσει από τον κόσμο της. Πολλοί είχαν φύγει για τα χωριά τους· άλλοι για να γιορτάσουν το Πάσχα κι άλλοι για να προφυλαχτούν από τη γερμανική προέλαση.
Ο Γιώργος και η γυναίκα του η Βασιλική κατηφόρισαν από το σπίτι τους στην οδό Έσλιν προς το μαγαζί στο τέρμα της Βύρωνος, από όπου αναχωρούσε το λεωφορείο, που θα τους πήγαινε ως τον Αη Γιώργη Τυμφρηστού. Κι από εκεί, είτε με κάποιο από τα σπάνια διερχόμενα αυτοκίνητα, είτε με μουλάρια θα έφταναν στο χωριό τους, τη Μεγάλη Κάψη, για να γιορτάσουν το Πάσχα. Τα παιδιά τους, η Ελένη, 13 χρονών, ο Σπύρος, 10 χρονών και ο επτάχρονος Μάκης ήταν ήδη εκεί, μαζί με τη θειά τους τη Μαρία και τον “μπάρμπα” τον Λεωνίδα –όπως τον φώναζαν όλοι– δυό από τα έξι αδέλφια της Βασιλικής.

Junkers_Ju_87B_dropping_bombs (1)Δεν είχαν περάσει ούτε δυό εβδομάδες από τα ξημερώματα της 6ης Απριλίου 1941, όταν ο Γερμανός πρέσβης Βίκτορ Έρμπαχ επέδωσε στον Πρωθυπουργό της Ελλάδας Αλέξανδρο Κορυζή τελεσίγραφο για την επικείμενη επίθεση για να ακούσει το δεύτερο ΟΧΙ. Λίγη ώρα μετά, στις 05:15 το πρωί, ξεκίνησε η επίθεση της ναζιστικής Γερμανίας κατά της Ελλάδας, 45 λεπτά πριν από την εκπνοή του τελεσιγράφου.
Η 12η Στρατιά της Wehrmacht, υπό τον στρατηγό Wilhelm List, με 4 τεθωρακισμένες μεραρχίες και 11 μεραρχίες μηχανοκινήτου πεζικού (680.000 άνδρες, 1.200 τανκς και 700 αεροπλάνα) ξεκίνησε τη διμέτωπη επίθεση εναντίον της Γιουγκοσλαβίας και της Ελλάδας.
Η γερμανική επίθεση με την κωδική ονομασία “Μαρίτα” είχε διπλό αντικειμενικό σκοπό: να βοηθήσει τον Μουσολίνι που ήταν στριμωγμένος από τις ελληνικές δυνάμεις στην Αλβανία και να εξασφαλίσει τα νώτα των δυνάμεων του Άξονα, ενόψει της επικείμενης επίθεσής τους στην ΕΣΣΔ.
Δύο γερμανικά Σώματα Στρατού εισέβαλαν στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα και επιτέθηκαν με σφοδρότητα στα οχυρά της Γραμμής Μεταξά στην Ανατολική Μακεδονία και στα μεμονωμένα οχυρά του Εχίνου και της Νυμφαίας, στη Θράκη. Την ίδια ημέρα, γερμανικά αεροπλάνα βομβάρδισαν τον Πειραιά και τις ακτές του έως το Ναύσταθμο της Σαλαμίνας, προκαλώντας βαριές ανθρώπινες απώλειες και τεράστιες ζημιές. Continue reading

Leave a comment

Filed under Ιστορίες