Τι συμβαίνει με το Twitter;

imagesΠάνε πάνω από δύο χρόνια που άρχισα σταδιακά να συναντώ και να γνωρίζω προσωπικά πολλούς από τους φίλους και τις φίλες, που “γνώριζα” μόνο στον ψηφιακό κόσμο, κυρίως από το Twitter, αλλά κι από τα blogs και το Facebook.

Η περιέργεια του να δεις ποιά είναι εκείνη ή εκείνος που “κρύβεται” πίσω από το ψευδώνυμο και τη μυστηριώδη φωτογραφία ή πώς να είναι από κοντά η άλφα ή ο βήτα που γράφουν επώνυμα και μιλάς μαζί τους στον ψηφιακό κόσμο, ήταν μεγάλη! Η προσδοκία του να δεις πόσο μέσα –ή έξω– έχεις πέσει στις προβλέψεις σου, πόσο σχετίζεται η εικόνα που έχεις σχηματίσει με την πραγματικότητα, ακόμη μεγαλύτερη. Και η χαρά της πρώτης γνωριμίας –για μένα τουλάχιστον– αναντικατάστατη.

Γνώρισα έτσι πολλούς πολλούς ανθρώπους όλων των ηλικιών και ιδιοτήτων. Ήταν και παραμένει μια μοναδική, συναρπαστική εμπειρία! Όλες οι γνωριμίες –ή τέλος πάντων η συντριπτική τους πλειοψηφία– ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρουσες. Continue reading “Τι συμβαίνει με το Twitter;”

Σκέψεις με αφορμή την καταχώρηση “Δώστε μια ευκαιρία στην Ελλάδα”

Πριν λίγες ημέρες κυκλοφόρησαν σε έντυπα του εξωτερικού καταχωρήσεις με τίτλο: “GiveGreeceaChance” (μτφ: δώστε μια ευκαιρία στην Ελλάδα). Σύμφωνα με το οικείο siteκαι τα σχετικά δημοσιεύματα πρόκειται για μια πρωτοβουλία Ελλήνων επιχειρηματιών και ιδιωτών, οι οποίοι κινητοποιήθηκαν εθελοντικά σε μια προσπάθεια να βοηθήσουν τη δοκιμαζόμενη εικόνα της χώρας μας στην Ευρώπη.

Θεωρώ αξιέπαινη την πρωτοβουλία και αγαθή την πρόθεση όσων την εμπνεύστηκαν και αφιέρωσαν χρόνο, χρήμα και προσπάθεια. Πάνω από όλα θεωρώ πραγματικά σπουδαίο ότι αρκετές επιχειρήσεις αφυπνίστηκαν και υποστήριξαν την ιδέα βάζοντας το χέρι στην τσέπη για έναν εθνικό σκοπό. Συγχαρητήρια αξίζουν σε όλους!

Είναι ο οίκτος μια αποτελεσματική στρατηγική επικοινωνίας;  Continue reading “Σκέψεις με αφορμή την καταχώρηση “Δώστε μια ευκαιρία στην Ελλάδα””

Μπορεί να σταματήσει η καταστροφική αυτοτροφοδότηση της κρίσης;

Μεταξύ των πολλών ανεπαρκειών των πολιτικών ηγεσιών της χώρας μας είναι και η πλήρης αδυναμία τους να αξιοποιήσουν (ή έστω να αντιγράψουν) τη συσσωρευμένη γνώση και εμπειρία crisis management που υπάρχει διεθνώς για να διαχειριστούν την εθνική μας κρίση, ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι απώλειες και να επιταχυνθεί η επανόρθωση. 

Αυτή η ενδημική αντιεπιστημονική αντίληψη βλέπουμε βέβαια να συμβαίνει σε όλα τα μικρά και μεγάλα προβλήματα μας με αποτέλεσμα να χάνεται πολύτιμος χρόνος με τις αποσπασματικές λύσεις και τους ερασιτεχνισμούς που ταλαιπωρούν τους πολίτες χωρίς να οδηγούν σε αποτέλεσμα. 

Την ανεπάρκεια αυτή τη βλέπουμε να ισχύει με τον πιο πανηγυρικό τρόπο στην ίδια τη διαχείριση της κρίσης, οι τραγικοί χειρισμοί της οποίας οδηγούν στην ανατροφοδότησή της, τόσο σε εξωτερικό, όσο και σε εσωτερικό επίπεδο. Τρανή απόδειξη των παραπάνω είναι ότι παρά τα μέτρα, παρά τις προσπάθειες, παρά τις ατέλειωτες ώρες αναλύσεων και συζητήσεων, η κρίση εντείνεται και η κοινωνική συνοχή υπονομεύεται καθημερινά.

Crisis_management_ropes

Η εξέλιξη της κρίσης

Οι κρίσεις κάθε είδους, σε ότι αφορά την αντίδραση των κοινωνιών, των ομάδων ή των προσώπων, τείνουν να ακολουθούν ένα συγκεκριμένο πρότυπο.

Η αναγνώριση είναι το πρώτο στάδιο, όπου κανείς συνειδητοποιεί πως ότι και να κάνει δεν τα καταφέρνει, ότι οι γνώσεις, οι εμπειρίες και οι δυνάμεις του δεν επαρκούν για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα. 

Οι απόπειρες επίλυσης είναι το δεύτερο στάδιο, όπου κανείς παλεύει να λύσει το πρόβλημα και ζητά από τους άλλους (Ευρώπη, ΔΝΤ, κ.λπ.) να τον συνδράμουν στη λύση. Συνήθως, η φάση αυτή συνοδεύεται από το αίσθημα ότι οι τρίτοι είτε δεν καταλαβαίνουν εμάς  και το πρόβλημά μας (την κρίση δηλαδή), είτε ότι δεν παίρνουμε αρκετή υποστήριξη. 

Το συναισθηματικό μπλοκάρισμα είναι το τρίτο στάδιο, όπου μην καταφέρνοντας κανείς να λύσει το πρόβλημα κατακλύζεται από συναισθήματα: φόβος, ανησυχία, ανασφάλεια, θυμός, σύγχυση, αδυναμία, επιθετικότητα, θεωρίες συνωμοσίας, ενοχή, θλίψη είναι τα συνηθέστερα. Η έκταση και η ένταση των συναισθημάτων εμποδίζει την ορθολογική ανάλυση των δεδομένων και την ανεύρεση ρεαλιστικών διεξόδων. Οι προσπάθειες σκέψης διαλύονται από τις συναισθηματικές εκρήξεις και η ενασχόληση με τη λύση υπονομεύεται με καταστροφικό τρόπο. Η επακόλουθη αδυναμία επίλυσης του προβλήματος οδηγεί στηνπλήρη απώλεια της αυτοεκτίμησης και ενισχύει τον πανικό και τις συναισθηματικές εξάρσεις. Ένας φαύλος κύκλος δημιουργείται: η αδυναμία να λύσουμε το πρόβλημα ανατινάζει την αυτοεκτίμησή μας και η χαμηλή αυτοεκτίμηση διαλύει την ικανότητα μας να λύσουμε το πρόβλημα. 

Εφαρμόστε τώρα τα παραπάνω στις αντιδράσεις των πολιτικών, της κοινής γνώμης, των διαφόρων ομάδων ακόμη και ημών των ιδίων και θα έχετε μια πλήρη εξήγηση των όσων συμβαίνουν γύρω μας τα δύο τελευταία χρόνια. 

Προσθέστε στο σκηνικό τώρα τα λάθη, τις παραλείψεις, τις αδικίες, τις καθυστερήσεις, τα ποικιλώνυμα συμφέροντα και έχετε την ανάγλυφη εικόνα του εκρηκτικού μείγματος της ελληνικής κοινωνίας σήμερα. Ας μην ξεχνάμε ότι η αποτελεσματική διαχείριση κρίσεων εκτός από το σχέδιο και την οργάνωση που απαιτεί, ξεκινάει από το σωστό χειρισμό των μέσων ενημέρωσης. 

Και εδώ βρίσκεται η τεράστια ευθύνη και των πολιτικών ηγεσιών (και των Ευρωπαίων εταίρων μας) οι οποίοι όσα μέτρα και να λαμβάνουν, όσα δάνεια και να δώσουν, τα αποτελέσματα θα είναι πενιχρά και οι καθυστερήσεις μεγάλες. 

Η προσέγγιση αυτή εξηγεί και ένα δεύτερο φαύλο κύκλο στον οποίο βρίσκονται πολιτικοί, opinion leaders, μέσα ενημέρωσης και κοινή γνώμη, όπου όλοι συνειδητοποιώντας ότι η κρίση τους ξεπερνά και δεν τα καταφέρνουν αλληλοτροφοδοτούνται με οργίλες συναισθηματικές αντιδράσεις ενισχύοντας το λαϊκισμό και απομακρύνοντας ακόμη περισσότερο τις λύσεις. 

Να σημειωθεί ότι όλα τα παραπάνω φαίνονται τελείως ανεξήγητα στους πολιτικά, ιδεολογικά και φιλοσοφικά “ψυχρούς” ξένους εταίρους μας, οπότε το χάσμα διευρύνεται αντί να μικραίνει. 

Για να αρχίσει η χώρα μας, η κοινωνία μας, η οικονομία μας να ανασυγκροτούνται είναι αναγκαίο –τώρα περισσότερο από ποτέ άλλοτε– να ξεκινήσει μια γενική προσπάθεια να μειώσουμε το φόβο και την ανασφάλεια και να συζητήσουμε ψύχραιμα και ορθολογικά για τα προβλήματα και τις λύσεις τους.

Όλοι πιστεύουμε κατά βάθος ότι ως έλληνες έχουμε τις ικανότητες και τις δυνάμεις να αντιμετωπίσουμε κάθε είδους πρόβλημα. Τι πρέπει να κάνουμε λοιπόν: να απομονώνουμε όσους κραυγάζουν, όσους επενδύουν στην εκμετάλλευση των συναισθημάτων μας και να προσπαθούμε –στην κλίματα της επιρροής του ο καθένας μας– να εγκαθιστούμε ψύχραιμο και δημιουργικό διάλογο. Η ορθολογική ανταλλαγή απόψεων και η αναζήτηση λύσεων χωρίς αφορισμούς, ιδεοληψίες και φανατισμούς είναι η μόνη σίγουρη διέξοδος για να αρχίσουμε να λύνουμε τα προβλήματά μας. 

Φυσικά είμαι βέβαιος ότι οι περισσότεροι θα πουν ότι όλα αυτά είναι ουτοπικά.“Συμφωνώ αλλά αυτά στην Ελλάδα δεν γίνονται” ή  “Ο έλληνας δεν είναι έτσι. Δεν μπορεί να πάψει να είναι συναισθηματικός, δεν γίνεται να ζητάς να σκεφτεί ορθολογικά”.

Συμπέρασμα: όταν η αντίδραση αυτή θα πάψει να έρχεται αυτόματα, τότε θα αρχίσουμε να έχουμε ελπίδα. Εξάλλου, δεν χρειάζεται να είμαστε πολλοί, αλλά λίγοι και αποφασισμένοι.

Από spokesperson… Πρόεδρος των ΗΠΑ

Πριν λίγες ημέρες έγινε το 4ο Συνέδριο για την Εταιρική Επικοινωνία. Η Πανδώρα Λυκούρη, η γενική μας διευθύντρια, συντόνισε τη συζήτηση και “ανέκρινε” τον Bill Conaty, Internal Communication expert, Senior Vice President for Human Resources (1993-2007) της General Electric, μιας εταιρείας τεράστιας με πάνω από 350.000 υπαλλήλους. 
Από τα παραλειπόμενα της συζήτησης, μας μετέφερε το παρακάτω περιστατικό: στη δεκαετία του 1950 η General Electric, στο πλαίσιο της εσωτερικής της επικοινωνίας, είχε προσλάβει ως spokesperson τον ηθοποιό Ronald Reagan για να προωθήσει τα μηνύματα της στους εργαζομένους. O Reagan, μεταξύ άλλων, δημιούργησε μια τηλεοπτική εκπομπή το “GE Theatre”. Το πιο σημαντικό ήταν ότι περιόδευε κάθε χρόνο σε πάνω από 130 εργοστάσια και εγκαταστάσεις της GΕ για να μεταδώσει στους εργαζομένους την πίστη της GE στη δύναμη της καινοτομίας και του επιχειρηματικού πνεύματος. Μια σοβαρή εκστρατεία εσωτερικής επικοινωνίας και καλλιέργειας εταιρικής κουλτούρας.
Ήταν τότε που ο Ronald Reagan ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα. Ο “Ρόνυ” υπήρξε ένας από τους δημοφιλέστερους προέδρους των ΗΠΑ, όσο κι αν στην Ελλάδα της δεκαετίας του ’80 οι δημοσιογράφοι και τα μέσα ενημέρωσης της εποχής τον υποβάθμιζαν συστηματικά. Είχε ένα μοναδικό χάρισμα επικοινωνίας –το οποίο αξιοποίησε στο έπακρο κατά το διάστημα των δύο προεδρικών θητειών του­– και θεωρείται ακόμη υπόδειγμα ομιλητή. 
Με αφορμή τα παραπάνω θυμήθηκα μια συζήτηση που είχα πριν μερικά χρόνια στην Washington D.C. με την Peggy Noonan, γνωστή συγγραφέα και columnist, η οποία ήταν και η βασική λογογράφος του Reagan ως Προέδρου των ΗΠΑ. Μού έλεγε –και είχα εκπλαγεί– ότι ο Πρόεδρος Reagan, αν και προικισμένος ομιλητής, πάντοτε είχε τρακ πριν μιλήσει και πάντοτε προετοιμαζόταν συστηματικά.
Τα συμπεράσματα και οι συγκρίσεις με τους δικούς μας πολιτικούς εξάγονται αυτόματα.
Γιώργος Φλέσσας

Η ηγεσία είναι γένους θηλυκού, ερωτηματικό, τελεία ή θαυμαστικό.

Με επιτυχία και μεγάλη συμμετοχή έγινε το 4ο Συνέδριο του ΙΑΓΜΕ (Ινστιτούτο Ανάπτυξης Γυναικών Μάνατζερ και Επιχειρηματιών) με θέμα “Developing Female Leaders”. Στη 2η ενότητα με τίτλο “Η δύναμη της επαγγελματικής ωριμότητας” μεταξύ των ομιλητών, που ήταν η κα Λένα Τριαντογιάννη της Egon Zehnder, o κ. Γ. Κουτράκης της Microsoft, η κα E.Werter, η κα Βακιρτζή και η κα Ιωάννα Ντόϊμα, ήταν και ο Γιώργος Φλέσσας  Διαβάστε την τοποθέτηση του με θέμα την προσωπική επικοινωνία, το personal branding και το networking.

Iagme_32010_low_4
Αγαπητές φίλες, αγαπητοί φίλοι καλησπέρα σας

Η ηγεσία είναι γένους θηλυκού, ερωτηματικό, τελεία ή θαυμαστικό. Αυτός είναι ο τίτλος της σημερινής μου τοποθέτησης. Ποιο είναι άραγε το κατάλληλο σημείο στίξεως; 

Αν συμμεριστεί κανείς τους προβληματισμούς που υπάρχουν τόσο διεθνώς, όσο και στη χώρα μας –ακόμα και σε τούτη την αίθουσα– το πιο ασφαλές θα ήταν να έβαζε ερωτηματικό. Γιατί παρά τα αναμφισβήτητα πλεονεκτήματα της γυναικείας ηγεσίας, σε όρους εικόνας, ακόμη δεν έχει κατακτηθεί η σιγουριά της «τελείας». Πόσω δε μάλλον ο θαυμασμός και το «θαυμαστικό».

Ο όμιλος των εταιριών που διευθύνω –η CIVITAS– δραστηριοποιείται, στο χώρο της στρατηγικής και της επικοινωνίας, σε πέντε χώρες της ΝΑ Ευρώπης, στην Ελλάδα, στη Βουλγαρία, στη Ρουμανία, στην Κύπρο και στην Τουρκία. Απασχολεί πάνω από 120 εργαζομένους. Εξ αυτών το 70% είναι γυναίκες. Οι πέντε από τις έξι εταιρίες του ομίλου έχουν ως επικεφαλής γυναίκες ηλικίας από 35-40 ετών, οι οποίες σε μια δύσκολη και ανταγωνιστική δουλειά τα καταφέρνουν πολύ καλά.

Άρα, ως εργοδότης αλλά και ως στέλεχος είμαι απολύτως πεπεισμένος για την αξία των γυναικών ως υψηλοβάθμων στελεχών και για τα ηγετικά τους προσόντα. Στις εταιρίες μου λοιπόν θα έλεγα ότι: η ηγεσία είναι γένους θηλυκού. Τελεία.

Δεν είναι όμως γι αυτό που με προσκάλεσαν σήμερα εδώ –και είναι και μεγάλη μου τιμή– ως θιασώτη της γυναικείας ηγεσίας. Είναι για να σας μιλήσω ως άνθρωπος της επικοινωνίας, πρακτικά, για δύο θέματα, που αφορούν τη σύγχρονη γυναίκα επαγγελματία, στέλεχος ή επιχειρηματία: για το personal branding και το networking.

Το personal branding

Ξεκινώ λοιπόν από το πρώτο, το personal branding.

Όλοι δεχόμαστε ότι ζούμε στην εποχή της επικοινωνίας. Ότι η φήμη, η εικόνα, η αντίληψη που έχουμε για μια εταιρία ή ένα πρόσωπο παίζει σημαντικό ρόλο και μας επηρεάζει ως πολίτες ή ως καταναλωτές περισσότερο από ποτέ.

Η φήμη μας είναι πρακτικά αυτό που όλοι οι άλλοι μέσα και έξω από την εταιρία – οι stakeholders θα λέγαμε – έχουν για μας.

Η διαδικασία λοιπόν βάσει της οποίας δημιουργούμε μια συγκεκριμένη εικόνα, αντίληψη και φήμη για τον εαυτό μας ορίζεται ως personal branding.

Θα μου πείτε ότι ο καθένας μας έχει ένα προσωπικό στίγμα, την εικόνα, τη φήμη του.

Σίγουρα ναι! Αλλά η πλειοψηφία δεν διαχειρίζεται τη φήμη τους με τρόπο στρατηγικό, συγκροτημένο και αποτελεσματικό. Για να μη σας πω ότι το θεωρεί υποτιμητικό ή υπερβολικά δημοσιοσχετίστικο να το κάνει. “Εγώ δεν τα κάνω αυτά”, “αναδεικνύομαι με τη δουλειά μου” είναι φράσεις που ακούμε συχνά.

Δημιουργήστε την προσωπική σας φήμη σε τέσσερα βήματα.

Το να κτίσετε μια αυθεντική προσωπική φήμη γίνεται σε τέσσερις φάσεις:

1.    Ξεκαθαρίστε και δομήστε την ταυτότητα σας. Ποιες είστε, ποιο είναι το όραμα σας, ποιες είναι οι αξίες σας. Για τί αγωνίζεστε, τι σας κάνει μοναδικές και τις σας διαφοροποιεί από τους υπόλοιπους και τις υπόλοιπες.

2.    Ξεκαθαρίστε και αναπτύξτε ποιο είναι το μήνυμα σας, η κύρια υπόσχεση σας, το brand statement. Προσδιορίστε τι είναι αυτό (εξειδίκευση, εμπειρία, γνώση…) που σας καθιστά ως επαγγελματίες μοναδικές για τους πελάτες, τον εργοδότη ή τους συνεργάτες σας. Γνωστοποιήστε το “expert status” σας στο επάγγελμα σας για το οποίο, οι άνθρωποι θα σας αναγνωρίζουν και θα αναζητούν τις γνώσεις, τη γνώμη και την εμπειρία σας. Βρείτε και επικοινωνήστε συγκροτημένα εκείνα τα χαρακτηριστικά σας που δίνουν προστιθέμενη αξία στον πελάτη, στον εργοδότη ή στο συνεργάτη σας.

3.    Σχεδιάστε ένα καλά ισορροπημένο χρονοδιάγραμμα ενεργειών που να συμβαδίζει με τις φιλοδοξίες και το χαρακτήρα σας. Βάλτε τους στόχους, προσδιορίστε τα στάδια, τις ενέργειες και τους χρόνους.

4.    Εφαρμόστε και εμπλουτίστε όσα είπαμε παραπάνω. Γιατί τίποτε από όλα αυτά δεν έχει αξία εκτός αν πραγματοποιήσετε με συνέπεια και μεθοδικότητα.

Να θυμάστε ότι αυτού του είδους το  χτίσιμο είναι μια διαρκώς εξελισσόμενη διαδικασία. Ξεκαθαρίστε τι ακριβώς θέλετε και τι μπορείτε να κάνετε, βάλετε όλη σας τη θετική ενέργεια και βελτιώνετε συνέχεια τον εαυτό σας.

Προσοχή-προσοχή! Ό,τι κάνετε πρέπει να είναι πέρα για πέρα αληθινό και αυθεντικό. Πρέπει να ακτινοβολεί τον πραγματικό σας χαρακτήρα. Αν είναι ψεύτικο ή δεν σας ταιριάζει αργά ή γρήγορα θα αποτύχει. Να είστε ο εαυτός σας.

Συχνά με ρωτάνε ποια διαφορά υπάρχει ανάμεσα στο εταιρικό και στο personal branding… Η αλήθεια είναι ότι η προσωπική επικοινωνία είναι ευκολότερη από την εταιρική. Γιατί; Διότι αν πιστεύεις στο ταλέντο σου, στα προσόντα σου και είσαι σίγουρος για τις ικανότητες σου είναι πολύ πιο εύκολο να το επικοινωνήσεις. Το ποιος ή ποια είσαι υπάρχει ήδη. Το μόνο που μένει είναι το να το βγάλεις προς τα έξω σωστά και μεθοδευμένα.

Προβάλλοντας τον εαυτό σας αποτελεσματικά θα σας βοηθήσει:

– να καταξιωθείτε ως ειδική (expert) στο πεδίο που θα διαλέξετε.

– να αποκτήσετε μεγαλύτερη επιρροή

– να χτίσετε μια στέρεη επαγγελματική εικόνα και φήμη μέσα και έξω από την εταιρία που εργάζεστε

– να αυξήσετε την αξία σας ως στελέχους ή ως ελεύθερου επαγγελματία στην αγορά, δηλαδή για να μην ξεχνιόμαστε να πουλήσετε ακριβότερα τον εαυτό σας.

Οι εποχές οικονομικής κρίσης, όπου πολλά αλλάζουν, δίνουν εκ των πραγμάτων ένα παραπάνω κίνητρο για personal branding. Είναι μια ευκαιρία να σκεφτείτε όλα όσα είπαμε και να επανατοποθετήσετε τον εαυτό σας με βάση τα νέα δεδομένα. Ξεκινήστε από τώρα λοιπόν!

Personal branding και social media

 Πριν περάσω στο επόμενο θέμα –τη δικτύωση– επιτρέψτε μου να πω λίγες λέξεις για τη χρήση του διαδικτύου και των social media.

Το διαδίκτυο και το social networking είναι σίγουρα ένας δυναμικός τρόπος προβολής της δουλειάς σας και δικτύωσης, που δημιουργεί πρόσβαση σε ανθρώπους και ευκαιρίες που δύσκολα προσεγγίζει κανείς στην καθημερινή του ζωή. Χρειάζεται όμως να είστε προσεκτικές. Headhunters, συνάδελφοι, ανταγωνιστές και συνεργάτες βλέπουν πληροφορίες on line για σας και είναι πιθανό να δούνε λεπτομέρειες που είναι καλύτερα να κρατάτε για τον εαυτό σας.

Εξωστρέφεια και δικτύωση (networking)

Ο προσδιορισμός και η επικοινωνία της εικόνας μας συνδέεται άμεσα με την εξωστρέφεια, με το να είναι κανείς ορατός (visibility). Η εξωστρέφεια είναι ζωτική για τη δουλειά μας, για την εταιρεία μας, για μας τους ίδιους. Και η εξωστρέφεια στην επαγγελματική μας ζωή συνδέεται με τη δικτύωση. Τι είναι δικτύωση;

Η δικτύωση είναι η αμοιβαία ανταποδοτική διαδικασία που βασίζεται στην ανταλλαγή ιδεών, συμβουλών, πληροφοριών, συστάσεων, σχέσεων, leads και επαφών. Σημαίνει ότι όλα αυτά τα μοιράζεσαι και είσαι χρήσιμος στους άλλους.

Οι τέσσερεις βασικοί κανόνες:

Ο πρώτος. Δικτυωθείτε!

Η σωστή δικτύωση είναι πάντα win-win. Όλες οι σχέσεις –το ξέρετε από τις συνεργασίες, τις φιλίες, τους έρωτες κλπ– βασίζονται στην αμοιβαία εμπιστοσύνη, την εκτίμηση και το σεβασμό. Θέλουν το χρόνο τους. Είναι αποτέλεσμα προσπάθειας, δουλειάς και θετικής ενέργειας.

Σε καμιά περίπτωση μην πάτε να πουλήσετε. Θα σας καταλάβουν αμέσως και θα σας απορρίψουν. Αφήστε τους ανθρώπους να μάθουν τι δουλειά κάνετε, χωρίς να το κάνετε σημαία. Πρώτα γνωρίζεις κάποιον, ανταλλάσσεις πληροφορίες γνώμες, συστάσεις, μετά τον εκτιμάς και στο τέλος τον εμπιστεύεσαι.

Ο δεύτερος: Εάν δεν εμφανίζεσαι, τότε εξαφανίζεσαι.

Βγείτε έξω! Ποτέ δεν θα συναντήσετε κάποιον όταν κάθεστε στο γραφείο σας. Το να βγείτε έξω είναι το πρώτο βήμα για να είμαστε ορατοί. Δεν είναι λίγοι αυτοί που δυσκολεύονται να αφήσουν ένα project, μια deadline, μια συνάντηση για να βγούνε έξω. Τι λάθος! Μόνο όταν είστε παρούσες δημιουργείτε θετική παρουσία. Ακόμη κι αν κρατάτε επαφή με e-mail, επιστολές, τηλέφωνα κλπ, μόνο η προσωπική, face-to-face, επαφή δημιουργεί τις πιο γερές βάσεις από οποιαδήποτε άλλη μορφή επικοινωνίας. Εάν δεν εμφανίζεσαι, τότε εξαφανίζεσαι. Αυτός είναι ο νόμος!

Ο τρίτος: Χρησιμοποιήστε με κέφι τη δύναμη σας

Σε έρευνα που είχε γίνει στις ΗΠΑ το να βρίσκεται κάποιος σε μία εκδήλωση με αγνώστους είναι η νούμερο δύο πιο αμήχανη κατάσταση.

Αλλά στη χώρα μας δεν υπάρχει περίπτωση να μη βρεις κάποιον γνωστό, κάποιο σημείο επαφής κάποιο αντικείμενο για συζήτηση (επικαιρότητα, πολιτική, μόδα, ποδόσφαιρο, η τελευταία εκπομπή του Λαζόπουλου, ο καιρός κλπ). Πάντα υπάρχουν ευκαιρίες και κοινό έδαφος. Τις περισσότερες φορές “εισάγεσαι” μέσω της σχέσης σου με κάποιον άλλον. Και μετά “ο ένας σε πηγαίνει στον άλλο” και ούτω καθεξής.

Η πληροφορία είναι δύναμη. Και όλοι εμείς, έχουμε πολλή περισσότερη πληροφόρηση (και σε πολύ περισσότερα αντικείμενα) από αυτήν που έχει ο μέσος άνθρωπος. Η κοινή λογική είναι το καλύτερο όπλο.

Και ο τελευταίος κανόνας λέει ότι: το 50% της επιτυχίας ενός στελέχους είναι η ικανότητα του να δικτυώνεται. Η ανάπτυξη των σχέσεων, η δικτύωση δεν είναι δουλειά, δεν είναι αγγαρεία. Είναι τρόπος ζωής! Δεν είναι επιστήμη. Είναι ανθρώπινες, φυσικές σχέσεις. Γι αυτό θέλει κέφι. Πρέπει να περνάτε καλά και να το δείχνετε. Πάρτε πρωτοβουλίες. Μην περιμένετε εντολές. Σκεφτείτε δημιουργικά και αυτοσχεδιάστε.  Βάλτε ένα πλάνο και ξεκινήστε από τώρα.

Αγαπητές φίλες,

Δεν σας κρύβω ότι πάντοτε όταν βρίσκομαι με γυναίκες μπαίνω σε πειρασμό …

Και για μένα σήμερα ο πειρασμός είναι να καταφέρω να σας πείσω να ξεκινήσετε από τώρα να επικοινωνείτε με σωστό τρόπο τον εαυτό σας, να κάνετε αυτό που αναπτύξαμε ως personal branding και να δικτυώνεστε. Αν το κάνετε σωστά και μεθοδικά πολλά πράγματα στην καριέρα σας θα γίνουν πολύ καλύτερα.Έτσι μετά από λίγα χρόνια, σε κάποιο από τα επόμενα συνέδρια σας, δεν θα υπάρχει αμφιβολία ότι η ηγεσία είναι γένους θηλυκού με θαυμαστικό!

Σας ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας.