Tag Archives: επιχειρήσεις

Επιχειρήσεις και social media: Πού θα πάει αυτή η σχέση; “Εταιρείες Επικοινωνίας: Tίνος είναι το παιδί;”

Tο Ινστιτούτο Επικοινωνίας διοργάνωσε το 3ο συνέδριο του, με θέμα «Επιχειρήσεις και social media: Πού θα πάει αυτή η σχέση;» Το συνέδριο είναι αφιερωμένο στις επιχειρήσεις στην Ελλάδα και τη στάση τους απέναντι στα νέα Μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Στην τρίτη ενότητα του συνεδρίου συζητήθηκε το θέμα: “Εταιρείες Επικοινωνίας: Tίνος είναι το παιδί;” Ακολουθεί η τοποθέτηση μου στη συζήτηση που συντόνισε η κα Έλλη Παναγιωτοπούλου, Αθηναϊκή Ζυθοποιία και συμμετείχαν ο Θανάσης Παπαθανασίου της Frank και ο Χρήστος Λάτος της Οgilvy One.

Πιστεύω ότι το ερώτημα: “τίνος είναι το παιδί” είναι παραπλανητικό. Αυτό πού όλοι σκέπτονται αλλά δεν το ομολογούνε είναι: “ποιος θα πάρει το κορίτσι” …με το παιδί φυσικά.

Να τα πάρουμε όμως ένα-ένα: το “κορίτσι” που εν προκειμένω, είναι ο πελάτης, το θέλουν όλοι. Κι επειδή το “κορίτσι” κουράστηκε από τους πολλούς μνηστήρες που τάζουν “λαγούς με πετραχήλια” και έχει γίνει επιλεκτικό, χρησιμοποιούνται ως δούρειος ίππος τα social media. Με μια διαφορά: δεν είναι τα social media το παιδί!

Το πολυτιμότερο αγαθό μιας εταιρείας –το παιδί της– είναι η δημόσια εικόνα της, η φήμη της, η γνώμη που έχουμε γι αυτήν και τα προϊόντα της. Όχι μόνο στο ψηφιακό περιβάλλον –όπως πολλοί λαθεμένα νομίζουν– αλλά συνολικά. Και η δημόσια εικόνα, η φήμη των εταιριών και των οργανισμών είναι, σήμερα περισσότερο από ποτέ, στα πληκτρολόγια και στα ακροδάχτυλα των stakeholders, λόγω της αυξανόμενης δύναμης των κοινωνικών δικτύων.

Τι εννοούμε με τον όρο “social media”. Οι λάτρεις της τεχνολογίας τα ορίζουν σύμφωνα με την οπτική γωνία της τεχνολογίας και των εφαρμογών της. Οι επαγγελματίες της διαφήμισης και του marketing συνήθως μιλούν για τη δημιουργική προώθηση της μάρκας ή του προϊόντος και την αλληλεπίδραση πελάτη και brand. Τέλος, οι επαγγελματίες των δημοσίων σχέσεων, όπως εγώ δηλαδή, θα σας  πουν ότι είναι όλα όσα λέει και κάνει μια εταιρία στο ψηφιακό περιβάλλον και συγχρόνως αυτό που τα διάφορα κοινά πιστεύουν γι αυτήν.

Η τεράστια αλλαγή που επιφέρουν τα κοινωνικά δίκτυα στην επικοινωνία είναι ο διάλογος, οι σχέσεις, το περιεχόμενο, η εμπλοκή (engagement), η αλληλεπίδραση. Η κλασσική δομή «πομπός – μήνυμα – μέσο- δέκτης» ανατρέπεται και ο δέκτης γίνεται πομπός. Πομπός που στέλνει μηνύματα για όλα τα θέματα που τον ενδιαφέρουν και φυσικά για την εταιρία και τα προϊόντα της. Ο έλεγχος εκμηδενίζεται και η ελευθερία είναι απόλυτη.

Βλέπω σήμερα εδώ στο ακροατήριο ανθρώπους με ποικίλες ιδιότητες: πελάτες, δημοσιογράφοι, εργαζόμενοι, πολίτες, στελέχη, μπλόγκερς, επιστήμονες, opinion influencers θα μπορούσαν να υπάρχουν ακόμη κι επενδυτές (χλωμό τέτοια εποχή. Με άλλα λόγια  stakeholders.

Όλοι είστε μέλη κοινωνικών δικτύων. Όλοι είμαστε στο Facebook, στο Twitter, στο Linked In, στα blogs. Όλοι ποστάρουμε. Να και τώρα βλέπω κάποιους που τουιτάρουν ήδη «ποιανού είναι το παιδί»! Επιπλέον, όλοι εσείς, ο καθένας από εσάς ξεχωριστά, με όποια ιδιότητα και να έχει, μέσα στο ίδιο απόγευμα μπορεί να είναι ταυτόχρονα ακροατής, πελάτης, αναλυτής, σχολιαστής, ψηφοφόρος, θεατής ή ακτιβιστής.

Αυτός είναι και ο “γενετικός κώδικας” των  social media. Η ικανότητα να δικτυώνεσαι, να επικοινωνείς, να παράγεις ενδιαφέρον περιεχόμενο, να διοχετεύεις μηνύματα, θέσεις, απόψεις και να τροφοδοτείς συζητήσεις, να αλληλοεπιδράς με πρόσωπα αλλά και με τις κοινότητες, να «χτίζεις» διάλογο, να προκαλείς engagement/συμμετοχή, να επηρεάζεις απόψεις, να δημιουργείς ειλικρινείς και αποτελεσματικές σχέσεις με όλους.

Αυτή η αλληλεπιδραστική διαδικασία της επικοινωνίας και της συζήτησης είναι συγχρόνως το DNA των υπηρεσιών δημοσίων σχέσεων. Οι επαγγελματίες των δημοσίων σχέσεων είμαστε μάλλον οι μόνοι, οι οποίοι έχουμε μία πραγματικά ολοκληρωμένη άποψη για κάθε πτυχή της επικοινωνίας μιας εταιρείας ή ενός οργανισμού. 

Απευθυνόμαστε και συνομιλούμε με όλους, με όλους τους stakeholders, κι όχι μόνο με τους πελάτες στους οποίους εξ αντικειμένου απευθύνονται η διαφήμιση και το εμπορικό marketing. Γιατί θα πρέπει για παράδειγμα να μονοπωλείται το Twitter ή το Facebook μιας εταιρείας μόνο από διαγωνισμούς ή προωθήσεις και δώρα, όπως συχνά γίνεται και οι άλλοι stakeholders να αγνοούνται;

H βαθιά γνώση του περιβάλλοντος και της συμπεριφοράς των stakeholders και ο συνδυασμός της στρατηγικής σκέψης με την παραγωγή περιεχομένου που θα εμπνέει τη συζήτηση, της δημιουργικότητας με την διαχείριση σχέσεων και την άσκηση κοινωνικής επιρροής είναι που με κάνει να πιστεύω ακράδαντα ότι οι εταιρίες δημοσίων σχέσεων είναι οι καταλληλότερες για να έχουν ολοκληρωμένο στρατηγικό και συντονιστικό ρόλο στη δημόσια εικόνα των εταιρειών.

Mamma_mia

Αυτό δεν σημαίνει ότι είμαστε καλύτεροι ή τα ξέρουμε όλα ή ότι νομιμοποιούμαστε να εμπλεκόμαστε στα πάντα. Ωστόσο, είναι σαφές πως πρέπει να έχουμε κεντρικό λόγο στον καθορισμό στρατηγικής και στην επίβλεψη της εφαρμογής. Είναι όλα απαραίτητα και γι αυτό πιστεύω ότι έχει έρθει η ώρα να σταματήσουμε να προσπαθούμε να υποκαταστήσουμε ο ένας τον άλλο. Και στα social media όλοι οι τομείς  (διαφήμιση, PR, digital, direct) έχουν ένα  ξεχωριστό, σημαντικό ρόλο να διαδραματίσουν.

Μετά από τα παραπάνω η απάντηση λοιπόν είναι ότι το PR πρέπει ¨να πάρει το κορίτσι». Το παιδί, όμως, πρέπει να το μεγαλώσουμε όλοι μαζί!

Γιώργος Φλέσσας (g.flessas@gmail.com)

 image source

 

Advertisements

2 Comments

Filed under Συνεντεύξεις και Ομιλίες

Ευκαιρίες υπάρχουν για το ελληνικό επιχειρείν, αλλά λείπει η εμπειρία

Οι σκοπιμότητες δεν τρομάζουν τους επαγγελματίες

Συνέντευξη στον Δημήτρη Κορδερά – 3 Απριλίου 2011

Η Τουρκία είναι μια μεγάλη εσωτερική αγορά (πληθυσμός 73 εκατομμύρια), δυναμικά αναπτυσσόμενη, πολύ φιλική προς τις επενδύσεις και την επιχειρηματικότητα. Αν και η παρουσία του κράτους είναι έντονη σε πολλούς τομείς, στην οικονομία –όλα και όλοι– λειτουργούν με στόχο την ανάπτυξη, την προσέλκυση επενδύσεων και τη διευκόλυνση του επιχειρείν. Παρά τις εσωτερικές της αντιθέσεις, τις ανισότητες και τα ποικίλα προβλήματα της τα πράγματα στο πεδίο της οικονομίας και των επιχειρήσεων λειτουργούν εντυπωσιακά καλά, γεγονός που οφείλεται στην ξεκάθαρη προτεραιότητα που δίνει η τουρκική κυβέρνηση στην ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας.

Μόνο το δυτικό τμήμα της χώρας (ευρωπαϊκή Τουρκία, Κωνσταντινούπολη, δυτικές ακτές, Σμύρνη, Αντάλυα κλπ) πληθυσμιακά ξεπερνά τα 20 εκατομμύρια καταναλωτών, εκ των οποίων η συντριπτική πλειοψηφία είναι νέων ηλικιών (το 60% του πληθυσμού είναι κάτω των 35 ετών). Για όλους αυτούς τους λόγους η CIVITAS από τον Ιανουάριο του 2008 επένδυσε στην Τουρκία με την εξαγορά της Global Tanitim, μιας καταξιωμένης εταιρείας επικοινωνίας και δημοσίων σχέσεων. Πρόσφατα, το Δεκέμβριο του 2010, ενισχύσαμε την Global εντάσσοντάς την στο παγκόσμιο δίκτυο της Hill & Knowlton, ώστε να διεκδικήσει μεγαλύτερο μερίδιο στην αγορά της επικοινωνίας της Τουρκίας.

Ποια εικόνα έχετε σήμερα για την Τουρκία, σε επιχειρηματικό και οικονομικό επίπεδο;

Η Τουρκία με +4,3% μέσο όρο ανάπτυξης 2002-2009, λογική φορολογία, ισχυρή industrial και service κουλτούρα, ευέλικτο καθεστώς εργασιακών σχέσεων  εξακολουθεί να είναι μια δυναμική αγορά, με ότι αυτό συνεπάγεται: πολλές ευκαιρίες αλλά και ρίσκο. Πράγμα που σημαίνει ότι χρειάζεται προσεκτικός σχεδιασμός, ευελιξία, επαγρύπνηση και συνεχής υπολογισμός του ρίσκου. Οι τούρκοι επιχειρηματίες και τα υψηλόβαθμα στελέχη των επιχειρήσεων γενικά είναι υψηλού επιπέδου και η συνεργασία μαζί τους είναι ομαλή. Σίγουρα το θέμα της γλώσσας αλλά και των στερεοτύπων εκατέρωθεν είναι πρόσθετοι παράγοντες που πρέπει να συνυπολογίζει κανείς. Η εκτίμηση μου είναι ότι η Τουρκία, με όσα προανέφερα και όντας η 16η μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο, θα συνεχίσει να αναπτύσσεται τα επόμενα χρόνια.

Εντοπίζετε ευκαιρίες για το ελληνικό επιχειρείν; Μπορεί να αποτελέσει διέξοδο για τις ελληνικές επιχειρήσεις που τόσο πλήττονται από την ύφεση στη χώρα μας; Υπό ποιες προϋποθέσεις;

Φυσικά και υπάρχουν ευκαιρίες. Έχω όμως πολλά ερωτηματικά για το αν οι ελληνικές εταιρίες μπορούν να τις αξιοποιήσουν, γιατί δεν υπάρχει ακόμη στην πλειοψηφία των ελληνικών επιχειρήσεων η κουλτούρα της οργανωμένης δράσης σε μεγάλες αγορές εκτός συνόρων. Οι λίγες εξαιρέσεις απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Για να επιτύχει κανείς χρειάζεται προσεκτική διάγνωση των ευκαιριών, τεχνοκρατική επιλογή των συνεργατών και σημαντική επένδυση σε χρήμα και χρόνο. Είναι προφανές ότι η ελληνική κρίση και η έλλειψη ρευστότητας δυσχεραίνει τη θέση μας.

Με την ευκαιρία σημειώνω ότι δυστυχώς όσες ελληνικές επιχειρήσεις είναι ήδη εκεί δεν έχουν μάθει να συνεργάζονται μεταξύ τους, να είναι αλληλέγγυες και να αξιοποιούν συνέργειες. Ενδεικτικά αναφέρω ότι η ελληνικών συμφερόντων Global Tanitim –αν και συγκαταλέγεται στις 2-3 κορυφαίες εταιρίες επικοινωνίας– δεν έχει ως πελάτη ούτε μία από τις περίπου 50 ελληνικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην Τουρκία, ενώ την εμπιστεύονται δεκάδες πολυεθνικές και τουρκικές εταιρείες!

Τέλος, το ελληνικό κράτος ως μηχανισμός υποστήριξης των επιχειρήσεων ήταν και παραμένει εντελώς ανύπαρκτο. Μεμονωμένες προσπάθειες συντονισμού και προώθησης του ελληνικού επιχειρείν στην Τουρκία γίνονται κατά καιρούς από τον ΣΕΒ και τα επιμελητήρια. Αντίθετα, το ανάλογο του δικού μας fast track στην Τουρκία λειτουργεί πολύ οργανωμένα, ιδίως για τις μεγάλες επενδύσεις.

Leave a comment

Filed under Συνεντεύξεις και Ομιλίες

Πυκνώνουν τα προειδοποιητικά μηνύματα για τις ελληνικές τράπεζες

ΠΥΚΝΩΝΟΥΝ ΤΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΤΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣΈχουν αρχίσει να πυκνώνουν οι επιθέσεις κατά των τραπεζών για την απροθυμία τους –ή την αδυναμία τους– να ενισχύσουν τη χειμαζόμενη  αγορά. Ο υπουργός Οικονομικών προειδοποιεί με επιστολές, τα επιμελητήρια το ίδιο και οι αρνητικές αναφορές στα μέσα ενημέρωσης αυξάνονται. Η δε αντίληψη της κοινής γνώμης, όπως είναι γνωστό ήδη από τα τέλη του 2008, είναι τελείως αρνητική. Η εκτίμησή μας είναι ότι όσο πληθαίνουν τα αδιέξοδα στην αγορά, οι επιθέσεις θα κλιμακώνονται και ενισχυόμενες από γερές δόσεις λαϊκισμού είναι πολύ πιθανό να οδηγήσουν σε ακρότητες που θα επιβαρύνουν το ήδη δυσμενές οικονομικό κλίμα. Και οι τράπεζες τι κάνουν; Κλείνονται στο καβούκι τους ή αλλάζουν την κουβέντα. Με άλλα λόγια, τίποτα!

Την ίδια στιγμή και η Βρετανία βρίσκεται σε κρίση. Και μάλιστα τέτοια κρίση που έχει οδηγήσει τους συνήθως ψύχραιμους Βρετανούς σε μαζικές κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας, όπως αυτή της προηγούμενης εβδομάδας.Έτσι,  οι κορυφαίες τράπεζες στη Βρετανία –η Barclays, η HSBC, η Lloyds, η RBS, η Santander και  η StandardCh – σχεδιάζουν μια μεγάλη εκστρατεία για να αναγεννήσουν  τη φήμη και την εικόνα τους προς τις επιχειρήσεις ιδίως τις μικρές & μεσαίες (SMEs). Continue reading

Leave a comment

Filed under Οικονομία και αγορά

Οι έλληνες δεν εμπιστεύονται τις μεγάλες επιχειρήσεις. Υπάρχει λύση;

Η γενικευμένη δυσπιστία των Ελλήνων προς τους θεσμούς, που αποτυπώνει το ευρωβαρόμετρο που δημοσιεύτηκε στις 24.2.2011 (http://bit.ly/eFW3By), αποδεικνύει ότι παρά τη σοβαρότητα των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε δεν υπάρχουν σταθερα σημεία αναφοράς. Φυσικά δεν εκπλήσσει κανέναν η δυσπιστία προς τα κόμματα, προς τα μέσα ενημέρωσης, την κυβέρνηση ή τα συνδικάτα.
Έκπληξη –και μάλιστα δυσάρεστη– προκαλεί η ιδιαίτερη επιφυλακτικότητα και δυσπιστία με την οποία οι έλληνες πολίτες αντιμετωπίζουν τις μεγάλες επιχειρήσεις (79%) όταν ο αντίστοιχος ευρωπαϊκός (EU27) μέσος όρος είναι 59%. Πρόκειται για έναν ιδιαίτερα ανησυχητικό δείκτη.
Οι έλληνες δεν εμπιστεύονται τις επιχειρήσεις, παρά τα εκατομμύρια ευρώ που ξοδεύονται στις διαφημιστικές εκστρατείες κοινωνικού περιεχομένου και σε ενέργειες εταιρικής κοινωνικής ευθύνης (CSR) από τις μεγάλες εταιρίες. Η εικόνα τους δεν πείθει.
Γιατί συμβαίνει αυτό; Για δύο λόγους: πρώτον, διότι η αξιοπιστία δεν κτίζεται με αποσπασματικές ενέργειες, με επιφανειακές κινήσεις αυτοδιαφήμισης και με μεταμφιεσμένες σε “κοινωνικές” εμπορικές καμπάνιες, όπως υπαγορεύουν τα ξεπερασμένα μοντέλα επικοινωνίας, στα οποία παραμένουν προσκολλημένες οι περισσότερες επιχειρήσεις στην Ελλάδα. Και δεύτερον, διότι συνεχίζουν να αγνοούν όσα η διεθνής εμπειρία έχει αποδείξει ότι δηλαδή, κατά τη διάρκεια της ύφεσης, το κτίσιμο και η διατήρηση της θετικής εικόνας και φήμης είναι περισσότερο σπουδαία από ποτέ. Ο λεπτομερής στρατηγικός σχεδιασμός και η επικοινωνία με τους stakeholders, όχι μόνο δεν πρέπει να εγκαταλείπεται, αλλά αντίθετα πρέπει να ενισχύεται. Continue reading

3 Comments

Filed under Οικονομία και αγορά

Ξανακτίζοντας σχέσεις εμπιστοσύνης

2gether1Επτά μήνες πέρασαν από την εκκωφαντική κατάρρευση του μεταπολιτευτικού “ελληνικού ονείρου” και την εφαρμογή των σκληρών –πλην αναγκαίων– μεταρρυθμίσεων προσαρμογής της Ελλάδας στην πραγματικότητα. Οι συζητήσεις για επιδείνωση των συνθηκών μέχρι και “κούρεμα” δίνουν και παίρνουν. Η απαισιοδοξία και η αβεβαιότητα για το μέλλον, κυριαρχούν. Οι αγορές κλυδωνίζονται και οι επιχειρήσεις αγωνίζονται να διασώσουν ό,τι μπορεί να διασωθεί. Η πολυπόθητη “επανεκκίνηση” της οικονομίας αργεί και η ανάπτυξη μοιάζει μακρινό όνειρο.

Από την οικονομική κρίση έχουμε οδηγηθεί σε μια γενικευμένη κρίση εμπιστοσύνης, που διαχέεται παντού. Όλοι –ως πολίτες, ως πελάτες, ως καταναλωτές– έχουμε χάσει την εμπιστοσύνη μας προς όλους και προς όλα. Έχουμε χάσει την εμπιστοσύνη μας στους ηγέτες, στους πολιτικούς, στους θεσμούς, στα μέσα ενημέρωσης, στους οργανισμούς, στις επιχειρήσεις. Το χειρότερο είναι ότι μοιάζει να έχουμε χάσει την εμπιστοσύνη στους εαυτούς μας. Σήμερα όλοι είναι φοβισμένοι, ανασφαλείς, ανήσυχοι και διστακτικοί. Περιμένουν και έχουν μετατραπεί σε κυνικούς παρατηρητές, που αμφιβάλλουν για όλους και για όλα. Continue reading

Leave a comment

Filed under Οικονομία και αγορά