“This was their finest hour”

Τελικά φαίνεται ότι τα κατάφεραν! Η εντατική προσπάθεια  των πολιτικών, των δημοσιογράφων, των τηλεσχολιαστών, των ποικιλώνυμων “ειδικών”, των κάθε είδους διαμορφωτών της κοινής γνώμης αποδίδει καρπούς.

Η σύγχυση είναι πλήρης, ο αποπροσανατολισμός το ίδιο. Το ηθικό των πολιτών βρίσκεται στο χαμηλότερο δυνατό σημείο. Η έλλειψη εμπιστοσύνης όλων προς όλους σπάει καθημερινά αρνητικά ρεκόρ. Α! ναι! Οι “εργολάβοι της δραχμής” και τα παπαγαλάκια  τους κορυφώνουν την προσπάθεια με τη διασπορά δήθεν αντικειμενικών σεναρίων που οδηγούν με σιγουριά από την Ελλάδα της Ευρώπης στην Ελλάδα της δεκάρας.

1208995156mq4fwm

Η συνωμοτική σκέψη ανατινάζει κάθε επιχειρηματολογία. Η σεναριολογία και οι ατέρμονες αναλύσεις έχουν υποκαταστήσει τις ελάχιστες απόπειρες συγκροτημένης πορείας. Paralysisbyanalysis που λένε οιαγγλοσάξωνες. Ο λαϊκισμός καλά κρατεί και οι ρεαλιστικές φωνές λοιδορούνται ως πράκτορες του ΔΝΤ, των εβραίων και των πολυεθνικών.

Οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις κινούνται με ταχύτητες κουτσής  χελώνας. Η task force της Ευρωπαϊκής Ένωσης προσπαθεί να κατανοήσει τα ακατανόητα της ελληνικής δημόσιας διοίκησης. Οι επιχειρήσεις –όσες έχουν απομείνει– αγωνίζονται να παραμείνουν ζωντανές εξαντλώντας τις εφεδρείες τους στην τελματωμένη οικονομία. Η αγωνία για το μέλλον που βιώνουν οι πολίτες μετατρέπεται σε απελπισία. Ο καθένας κοιτάζει την πάρτη του κι ας πάνε να πνιγούν οι άλλοι. Όλοι προσμένουν κάποιο θαύμα, που δεν έρχεται όμως. Η μάχη για την Ελλάδα ξεμένει από μαχητές…

Με δεδομένο ότι θαύματα δεν γίνονται, ο φαύλος κύκλος της εσωστρέφειας και της αδράνειας πρέπει να σπάσει. Κάθε μέρα που περνάει είναι πολύτιμη. Ο καθένας μας αλλά και όλοι μαζί –όσοι τουλάχιστον μοιραζόμαστε τις ίδιες σκέψεις– πρέπει να επανατοποθετηθούμε στο νέο περιβάλλον από μηδενική βάση, γρήγορα και αποφασιστικά. Προσδιορίζοντας εξαρχής το όραμα, τις αξίες, τις δεσμεύσεις και τους σκοπούς μας και ορίζοντας ένα αυστηρό χρονοδιάγραμμα κινήσεων. Αναδεικνύοντας τα ισχυρά μας σημεία και βελτιώνοντας τα αδύνατα. Ξανακτίζοντας συστηματικά τις σχέσεις μας με όλους. Δημιουργώντας ξανά τις άυλες αξίες που κατέρρευσαν: σκληρή δουλειά, αξιοπιστία και νέες σχέσεις εμπιστοσύνης.

“Μα είμαστε λίγοι και σκόρπιοι, δεν έχουμε τη δύναμη” θα πούνε κάποιοι. Δεν είναι αλήθεια! Είναι χιλιάδες οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα που μοχθούν να είναι ανταγωνιστικοί και θέλουν με τη δουλειά τους να κερδίζουν ευημερία και προοπτική. Είναι χιλιάδες οι επιχειρηματίες με ιδέες και όρεξη που δεν πτοούνται από τις δυσκολίες. Είναι χιλιάδες οι δημόσιοι λειτουργοί που θέλουν να προσφέρουν και αγωνίζονται φιλότιμα ενάντια στην ισοπέδωση και στον παρασιτισμό. Είναι χιλιάδες οι επιστήμονες που με όπλο τη γνώση και τη μόρφωση τους μπορούν να κάνουν σπουδαία πράγματα. Είναι χιλιάδες οι νοικοκυραίοι που “απ’ τον πηλό βγάζουν λουλούδι”.[1]  Είναι χιλιάδες οι γονείς που αγωνιούν σε ποια χώρα θα μεγαλώσουν τα παιδιά τους. Είναι χιλιάδες οι σκεπτόμενοι Έλληνες που αντιστέκονται στην ισοπέδωση, στις γενικεύσεις, στους αφορισμούς, στη μνησικακία. 

Εμείς είμαστε το μήνυμα! Και ο καθένας από όλους τους παραπάνω, ο καθένας από εμάς πρέπει να δώσει τη μάχη στην καθημερινότητα του, στη δουλειά του, στον κύκλο του, σε αυτούς που επηρεάζει, στηριγμένος στη δύναμη των ιδεών του, στο δίκαιο της προσπάθειας, στην ισχύ της εργαζόμενης πλειοψηφίας, στο χρέος προς τα παιδιά μας.

Αν το κάνουμε ίσως να πουν μεθαύριο ότι αυτή ήταν η καλύτερή τους στιγμή”.[2]

 

Γιώργος Φλέσσας g.flessas@gmail.com


[1] Το τραγούδι “Στα χέρια σου μεγάλωσαν” σε στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου και μουσική του Σταύρου Ξαρχάκου ακούστηκε στην ταινία “Τα Κόκκινα Φανάρια” το 1963

[2]Let us therefore brace ourselves to our duties, and so bear ourselves that if the British Empire and its Commonwealth last for a thousand years, men will still say, ‘This was their finest hour.’ (: «ας δεσμευθούμε, λοιπόν, στην εκτέλεση του καθήκοντός μας και ας δεχθούμε ότι, αν η βρετανική αυτοκρατορία και η κοινοπολιτεία ζήσουν για χίλια χρόνια, ο κόσμος θα λέει “αυτή ήταν η καλύτερή τους στιγμή”» 
Ομιλίατουβρετανούπρωθυπουργού Winston Churchill, Τhe House of Commons, June 18th 1940 http://bit.ly/w4uosw           http://bit.ly/rrJE2l

Οι έλληνες δεν εμπιστεύονται τις μεγάλες επιχειρήσεις. Υπάρχει λύση;

Η γενικευμένη δυσπιστία των Ελλήνων προς τους θεσμούς, που αποτυπώνει το ευρωβαρόμετρο που δημοσιεύτηκε στις 24.2.2011 (http://bit.ly/eFW3By), αποδεικνύει ότι παρά τη σοβαρότητα των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε δεν υπάρχουν σταθερα σημεία αναφοράς. Φυσικά δεν εκπλήσσει κανέναν η δυσπιστία προς τα κόμματα, προς τα μέσα ενημέρωσης, την κυβέρνηση ή τα συνδικάτα.
Έκπληξη –και μάλιστα δυσάρεστη– προκαλεί η ιδιαίτερη επιφυλακτικότητα και δυσπιστία με την οποία οι έλληνες πολίτες αντιμετωπίζουν τις μεγάλες επιχειρήσεις (79%) όταν ο αντίστοιχος ευρωπαϊκός (EU27) μέσος όρος είναι 59%. Πρόκειται για έναν ιδιαίτερα ανησυχητικό δείκτη.
Οι έλληνες δεν εμπιστεύονται τις επιχειρήσεις, παρά τα εκατομμύρια ευρώ που ξοδεύονται στις διαφημιστικές εκστρατείες κοινωνικού περιεχομένου και σε ενέργειες εταιρικής κοινωνικής ευθύνης (CSR) από τις μεγάλες εταιρίες. Η εικόνα τους δεν πείθει.
Γιατί συμβαίνει αυτό; Για δύο λόγους: πρώτον, διότι η αξιοπιστία δεν κτίζεται με αποσπασματικές ενέργειες, με επιφανειακές κινήσεις αυτοδιαφήμισης και με μεταμφιεσμένες σε “κοινωνικές” εμπορικές καμπάνιες, όπως υπαγορεύουν τα ξεπερασμένα μοντέλα επικοινωνίας, στα οποία παραμένουν προσκολλημένες οι περισσότερες επιχειρήσεις στην Ελλάδα. Και δεύτερον, διότι συνεχίζουν να αγνοούν όσα η διεθνής εμπειρία έχει αποδείξει ότι δηλαδή, κατά τη διάρκεια της ύφεσης, το κτίσιμο και η διατήρηση της θετικής εικόνας και φήμης είναι περισσότερο σπουδαία από ποτέ. Ο λεπτομερής στρατηγικός σχεδιασμός και η επικοινωνία με τους stakeholders, όχι μόνο δεν πρέπει να εγκαταλείπεται, αλλά αντίθετα πρέπει να ενισχύεται. Continue reading “Οι έλληνες δεν εμπιστεύονται τις μεγάλες επιχειρήσεις. Υπάρχει λύση;”

“Εμπιστοσύνη: το νόμισμα της νέας εποχής”

Ομιλία Γιώργου Φλέσσα στο συνέδριο “Brands, επικοινωνία και ΜΜΕ σε κρίση;” την 30η Μαρτίου 2009.

Synedrio_2_460x315

Κυρίες και κύριοι,

Η πτώση των πωλήσεων, οι περικοπές του κόστους, η μείωση της δαπάνης, το κούμπωμα των καταναλωτών είναι φαινόμενα που τα εντοπίζουμε όλοι.

Κι από αυτά που ακούγονται μοιάζει σαν κάποιοι να πιστεύουν, ότι αν με κάποιο μαγικό τρόπο, τα πράγματα ξαναγύριζαν εκεί που ήταν πριν από ένα χρόνο, τα προβλήματα θα εξαφανιζόντουσαν και θα είμαστε όλοι ευτυχείς.
Είναι όμως έτσι;

Η κρίση κλιμακώθηκε όταν κατέρρευσε η εμπιστοσύνη. Οι επενδυτές έπαψαν να εμπιστεύονται τους επενδυτικούς οίκους και τα χρηματιστήρια. Οι τράπεζες έπαψαν να εμπιστεύονται όσους είχαν δανείσει. Οι καταθέτες έπαψαν να εμπιστεύονται τις τράπεζες.

Οι εργαζόμενοι έπαψαν να εμπιστεύονται τους εργοδότες. Οι κυβερνήσεις έπαψαν να εμπιστεύονται τις εταιρείες. Και οι πολίτες, οι καταναλωτές έπαψαν να εμπιστεύονται τους πάντες.

Γι’ αυτό, κυρίες και κύριοι, πιστεύω ακράδαντα, ότι η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική, είναι κυρίως κρίση εμπιστοσύνης.

Και από την κρίση δεν θα βγούμε, αν δεν χτιστούν νέες σχέσεις εμπιστοσύνης

Για να υπάρξει εμπιστοσύνη, όλοι, και ιδιαίτερα οι εταιρείες, πρέπει να πείσουν ότι νοιάζονται.

Πρέπει να επικοινωνήσουν με ειλικρίνεια με τους stakeholders (καταναλωτές, πολίτες, μέσα ενημέρωσης, εργαζόμενους, επενδυτές) και να δώσουν προοπτική, ασφάλεια και  ενημέρωση.

Πρέπει να βγουν από το καβούκι τους. Η εσωστρέφεια και η λογική του “Δεν μιλάμε μέχρι να υπάρξουν όλες οι απαντήσεις” είναι λάθος. Πρέπει να σταματήσουν να φοβούνται τα μέσα ενημέρωσης. Πρέπει να πείσουν ότι καταλαβαίνουν τι συμβαίνει κι ότι συμβάλλουν με τον τρόπο τους στην αντιμετώπιση της κρίσης. Να πείσουν ότι έλαβαν τα μηνύματα της εποχής και ότι κινούνται με σχέδιο και όραμα.

Τίποτε από τα παραπάνω δεν είναι δυνατόν χωρίς συγκροτημένη και συστηματική επικοινωνία

Η δική μας δουλειά είναι να βοηθήσουμε τις επιχειρήσεις να στοχεύσουν σωστά,

να δώσουν νέο περιεχόμενο στα μηνύματα τους, να  επανατοποθετήσουν την εικόνα, τις μάρκες και τα προϊόντα τους, να ξανακερδίσουν την εμπιστοσύνη των πολιτών. Και αυτό γίνεται με τη χρήση όλων των εργαλείων της ολοκληρωμένης επικοινωνίας και όχι μόνο με τη διαφήμιση.

Μαζί μπορούμε να σχεδιάσουμε και να υλοποιήσουμε στρατηγικές και δράσεις διορατικές και καινοτόμες αλλά συγχρόνως προσγειωμένες και προσιτές οικονομικά.

Κι επειδή ως επαγγελματίας της επικοινωνίας πρέπει να σας αφήσω με ένα σαφές και ξεκάθαρο μήνυμα σας λέω:

Μην ξεχνάτε ότι η εμπιστοσύνη είναι το νόμισμα της νέας εποχής.

Δώστε νέο περιεχόμενο στον τρόπο που προσεγγίζετε τους πελάτες σας.

Κι αν χρειαστείτε συνομιλητές εμπιστοσύνης με γνώσεις, πάθος, αφοσίωση και αποτελεσματικότητα μιλήστε μαζί μας. Είμαστε στο πλευρό σας!

 

Γιώργος Φλέσσας g.flessas@gmail.com