Tag Archives: μέσα ενημέρωσης

Η δαιμονοποίηση της Επιχειρηματικότητας δαιμονοποιεί και τα Media;

Τοποθέτηση στο Ανοιχτό Φόρουμ που διοργάνωσε ο ΣΕΒ τον Απρίλιο του 2008 με θέμα “ΜΜΕ: δεοντολογία, κέρδος και εξουσία”

Ξεκινώ με την παρατήρηση, ότι οι έλληνες σύμφωνα με όλες τις έρευνες είμαστε λαός πολύ αντιφατικός. Ψηφίζουμε πολιτικούς που δεν μας αρέσουν, καταναλώνουμε πανάκριβα προϊόντα, μιλάμε με τις ώρες στο κινητό και μετά διαμαρτυρόμαστε για την ακρίβεια και το λογαριασμό. Ακόμη, διαμαρτυρόμαστε για το χάλι των τηλεοπτικών προγραμμάτων και συγχρόνως δηλώνουμε στις έρευνες ότι παρακολουθούμε καθημερινά τέσσερεις με πέντε ώρες τηλεόραση, την οποία σιχαινόμαστε.195737_197667416930612_6408350_n - Copy

Πριν δούμε αν και κατά πόσο ευθύνονται τα Media για τη δαιμονοποίηση της επιχειρηματικότητας και ποία η ευθύνη της επιχειρηματικής κοινότητας, θα επιχειρήσω να σκιαγραφήσω τους πρωταγωνιστές.

Εν αρχή –όπως σε όλα τα πράγματα στη χώρα μας– είναι το κράτος! Το κράτος διαμορφώνει το πλαίσιο, τους κανόνες και φυσικά δεν έχει παίξει το ρόλο που πρέπει. Στο τηλεοπτικό και ραδιοφωνικό τοπίο της Ελλάδας, το πλαίσιο είναι ατελές, είναι άναρχο, καθώς υπάρχει πλήρης ανυπαρξία σοβαρών ρυθμίσεων. Και εάν στην έννοια του κράτους, της πολιτείας συμπεριλάβουμε και την απονομή της δικαιοσύνης, υπάρχει επίσης πλήρης ανυπαρξία αφού όποιος θίγεται από τα μέσα ενημέρωσης είναι απολύτως απροστάτευτος. Οι ποινές δεν αποθαρρύνουν. Το Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο είναι ένα όργανο το οποίο αμφισβητείται από αυτούς που ελέγχει. Αν είναι δυνατόν! Οι ελεγχόμενοι να αμφισβητούν τους ελέγχοντες! Continue reading

Advertisements

Leave a comment

Filed under Συνεντεύξεις και Ομιλίες

Τι να φταίει, τι να φταίει που δεν πήγαμε μπροστά…

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα από το εξωτερικό όπου πέρασα τις γιορτές με έπιασε κατάθλιψη. Ξεκίνησε το 2008 και όμως μοιάζει σαν να γυρίζουμε προς τα πίσω. Ένα χρόνο, δύο, τρία, δέκα…

Στις ειδήσεις κυριαρχεί η “Ζαχοπουλιάδα” με τις εμβριθείς αναλύσεις και τη στανική προσπάθεια να πληγεί η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός, τη στιγμή που στη Ευρώπη συζητιέται μια τεράστια ατζέντα θεμάτων καθοριστικών για το μέλλον όλων. Ποιος βλέπει αυτές τις ειδήσεις; Στα τηλεσόου άπαντες χορεύουν τσιφτετέλια και συναγωνίζονται σε κουτσομπολιό, κατινιά και φτήνια, με μόνη την ΕΡΤ να προσπαθεί. Ποιος βλέπει αυτές τις εκπομπές;

Είμαστε σίγουρα η πιο ακριβή χώρα της Ευρώπης και όλοι όσοι κλαίγονται στις κάμερες  για την ακρίβεια –πολίτες, πολιτικοί και δημοσιογράφοι– καταριούνται το κράτος που δεν παρεμβαίνει. Αλήθεια σε ποια σύγχρονη χώρα παρεμβαίνει; Και ποιος καταναλωτής ανέχεται αυτές τις τιμές;

Δεν έχουμε λύσει κανένα θέμα ούτε το ασφαλιστικό, ούτε τη φοροδιαφυγή, ούτε την παιδεία, ούτε τη γραφειοκρατία, ούτε την οικονομική μας ανάπτυξη, ούτε την έλλειψη ανταγωνιστικότητας, ούτε την ανεπάρκεια του κράτους, ούτε, ούτε, ούτε… Και –μεταξύ μας– μάλλον δεν θέλουμε να τα λύσουμε.

Τα προβλήματα πληθαίνουν και οι λύσεις όχι μόνο δεν φαίνονται αλλά ούτε καν συζητούνται σοβαρά, καθώς δεν υπάρχει το απαιτούμενο θάρρος. Η πραγματική πολιτική εκλείπει από τα κόμματα χάριν των τακτικισμών και του λαϊκισμού.  Οι πολίτες απομακρύνονται από την πολιτική (ποια πολιτική;) και μεγαλώνει η απαρέσκεια τους για τους πολιτικούς. Ποιος και γιατί τους ψηφίζει όμως;

Στην Ευρώπη τα πράγματα είναι εντελώς αντίθετα. Το βλέπεις παντού και κυρίως στην καθημερινότητα. Όλοι σοβαρεύουν: πολίτες και πολιτικοί. Γίνονται πιο υπεύθυνοι. Ακόμη και εκείνοι που ξεκίνησαν (ή είναι) πολύ πιο πίσω από εμάς. Ελπίζω να μην μας ξεπεράσουν σύντομα κι από τελευταίοι της Ευρώπης των 15 καταλήξουμε τελευταίοι των 25. Τότε ποιος θα φταίει; Οι πολιτικοί; οι δημοσιογράφοι; ή εμείς; Καλή μας χρονιά!

Leave a comment

Filed under Πολιτική και κοινωνία