Στην ελληνική δημόσια σφαίρα έχει παγιωθεί ένα εντυπωσιακό και παράδοξο φαινόμενο. Από όλα σχεδόν τα κόμματα της αντιπολίτευσης -μικρά ή μεγάλα, δεξιά ή αριστερά- παρατηρείται μια αυτόματη, σχεδόν μηχανική αντίδραση σε οποιαδήποτε ενέργεια, πρωτοβουλία, δήλωση ή ακόμη και παρουσία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη. Ό,τι και να συμβεί, η απάντηση είναι πάντοτε η ίδια: “Φταίει ο Μητσοτάκης”, “Nα φύγει ο Μητσοτάκης”. Βαρετά προβλέψιμη!
Δεν έχει σημασία αν είναι το συλλυπητήριο μήνυμα, για το θάνατο του Διονύση Σαββόπουλου ή η σύντομη συνομιλία του με τον πρόεδρο Τράμπ στη διάσκεψη για την ειρήνη στη Μέση Ανατολή· η αντίδραση είναι πάντοτε η ίδια: καταγγελία, ειρωνεία, απαξίωση. Οτιδήποτε πράττει ή δεν πράττει ο πρωθυπουργός, μεταφράζεται αυτομάτως ως πρόκληση ή αφορμή για επίθεση. “Nα φύγει ο Μητσοτάκης”.
Η αντίδραση αυτή θυμίζει έντονα το γνωστό πείραμα του Ιβάν Πάβλοφ. Όπως τα σκυλιά του ρώσου νομπελίστα αντιδρούσαν μηχανικά στο κουδούνισμα, περιμένοντας την τροφή τους, έτσι τα κόμματα της αντιπολίτευσης και τα στελέχη τους αντιδρούν μηχανικά στο άκουσμα και μόνο του ονόματος “Μητσοτάκης”. Δεν εξετάζουν αν κάτι είναι σωστό ή λάθος, δεν αξιολογούν το περιεχόμενο της πράξης, δεν υπάρχει καμία διάθεση για σοβαρή επιχειρηματολογία. Η αντίδραση προηγείται της σκέψης, η πολιτική εξαφανίζεται μπροστά στο αντανακλαστικό.
Continue reading “Τα σκυλιά -του Πάβλοφ- γαυγίζουν, αλλά το καραβάνι ΔΕΝ προχωρά.”
ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΛΕΣΣΑΣ 