Σκέψεις με αφορμή την καταχώρηση “Δώστε μια ευκαιρία στην Ελλάδα”

Πριν λίγες ημέρες κυκλοφόρησαν σε έντυπα του εξωτερικού καταχωρήσεις με τίτλο: “GiveGreeceaChance” (μτφ: δώστε μια ευκαιρία στην Ελλάδα). Σύμφωνα με το οικείο siteκαι τα σχετικά δημοσιεύματα πρόκειται για μια πρωτοβουλία Ελλήνων επιχειρηματιών και ιδιωτών, οι οποίοι κινητοποιήθηκαν εθελοντικά σε μια προσπάθεια να βοηθήσουν τη δοκιμαζόμενη εικόνα της χώρας μας στην Ευρώπη.

Θεωρώ αξιέπαινη την πρωτοβουλία και αγαθή την πρόθεση όσων την εμπνεύστηκαν και αφιέρωσαν χρόνο, χρήμα και προσπάθεια. Πάνω από όλα θεωρώ πραγματικά σπουδαίο ότι αρκετές επιχειρήσεις αφυπνίστηκαν και υποστήριξαν την ιδέα βάζοντας το χέρι στην τσέπη για έναν εθνικό σκοπό. Συγχαρητήρια αξίζουν σε όλους!

Είναι ο οίκτος μια αποτελεσματική στρατηγική επικοινωνίας; 

Εκφράζω, όμως, τον έντονο προβληματισμό μου αν το να επιδιώκουμε τον οίκτο και τη συμπόνια των ξένων είναι κατάλληλη και αποτελεσματική στρατηγική επικοινωνίας για τη διεθνή εικόνα της χώρας μας.

Το μήνυμα και η επιχειρηματολογία της συγκεκριμένης καταχώρησης συνοψίζεται στα εξής: επειδή υποβληθήκαμε σε θυσίες και περικοπές, επειδή ψηφίσαμε νέο πρόγραμμα λιτότητας, επειδή διανύουμε τον πέμπτο χρόνο ύφεσης, επειδή χρειαζόμαστε χώρο να αναπνεύσουμε, για όλα αυτά “δώστε μας μια ευκαιρία”.

Το positioning δηλαδή αυτής της επικοινωνίας –αυτό που θέλουμε να μείνει στο μυαλό των αποδεκτών στο τέλος– είναι “λυπηθείτε μας”! Τώρα γιατί η αυτοϋποτίμηση και η ηττοπάθεια θα βελτιώσουν ή θα ανορθώσουν την πληγωμένη μας εικόνα στους ξένους παραμένει ένα πελώριο ερώτημα.

Msg0_en_cond_long

Η επικοινωνία πρέπει να είναι απλή, όχι όμως απλοϊκή.

Για να βρει κανείς τη σωστή “γραμμή” επικοινωνίας θα πρέπει να αναλύσει το πρόβλημα, να προσδιορίσει τις ανάγκες του κοινού-στόχος και με βάση αυτά να αναπτύξει μηνύματα και επιχειρηματολογία.

Το πρόβλημα της Ελλάδας είναι η παντελής έλλειψη εμπιστοσύνης. Δεν εμπιστεύονται την Ελλάδα ούτε οι εταίροι μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ούτε τα όργανα της ΕΕ (Επιτροπή, ΕΚΤ κλπ), ούτε όσοι συμμετέχουν και χρηματοδοτούν το ΔΝΤ (ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία, Βραζιλία κλπ), ούτε οι αγορές, ούτε οι τράπεζες, ούτε οι επενδυτές, ούτε οι πολίτες. Η λέξη κλειδί είναι “εμπιστοσύνη”.

Ας δούμε τώρα το κοινό-στόχος: όλοι οι παραπάνω και κυρίως οι πολίτες των χωρών αυτών υποφέρουν επίσης από τη διεθνή οικονομική κρίση και την ύφεση. Επιπλέον, φορολογούνται και μέρος των φόρων τους πηγαίνει στα πακέτα διάσωσης των χωρών με πρόβλημα, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Γνωρίζουν δε για την Ελλάδα και τους Έλληνες –και σε αυτό συνέβαλαν αποφασιστικά οι πολιτικοί μας– ότι επί χρόνια έδιναν πλασματικά στοιχεία για την κατάσταση της οικονομίας, ότι κατασπατάλησαν δισεκατομμύρια ευρώ των ευρωπαϊκών πακέτων στήριξης (ΜΟΠ, 1ο, 2ο & 3ο ΚΠΣ, ΕΣΠΑ κλπ), ότι είναι πρωταθλητές στη διαφθορά, ότι έχουν ανεπαρκείς και ανεύθυνους πολιτικούς, ότι υπόσχονται μεταρρυθμίσεις για να πάρουν τη βοήθεια και μετά δεν κάνουν τίποτα και πολλά άλλα.

Με τα παραπάνω δεδομένα και σε αυτό το κοινό το μήνυμα συμπόνιας με φιλανθρωπικό callforactionGiveGreeceaChance” σίγουρα δεν συμβάλλει στην αποκατάσταση εμπιστοσύνης. Η επικοινωνία πρέπει να είναι απλή για να είναι αποτελεσματική, όχι όμως απλοϊκή.

Είναι πιθανό ότι θα υπάρξουν διάφοροι φιλάνθρωποι ή φιλέλληνες στην Ευρώπη ή αλλού που ίσως ευαισθητοποιηθούν, όμως –προσοχή– αυτό μπορεί να οδηγήσει στο λανθασμένο συμπέρασμα ότι με συναισθηματικές προσεγγίσεις λύνουμε το πρόβλημα.

Συστράτευση όλων για τα επόμενα βήματα

Όπως προανέφερα η πρωτοβουλία αυτή είναι αξιέπαινη. Η αρχή έγινε και, παρά τις ενστάσεις, η καμπάνια ωφελεί, δεν ζημιώνει. Το ζητούμενο είναι τα επόμενα βήματά της να έχουν πληρέστερη στρατηγική, καλύτερα μηνύματα και πιο αποτελεσματική στόχευση.

Η ανάγκη για μια σοβαρή και ολοκληρωμένη εκστρατεία αποκατάστασης της εμπιστοσύνης προς την Ελλάδα είναι ζωτική και επιβεβλημένη. Χρειάζεται επαγγελματισμός και αυστηρή προσήλωση στη μεθοδολογία.

Πριν από την επικοινωνία είναι απαραίτητο να προσδιοριστεί ποιο είναι το “προϊόν”, η Ελλάδα δηλαδή, ποια είναι τα χαρακτηριστικά μας, ποια είναι τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα και γιατί οι ξένοι πρέπει να τα “αγοράσουν”.

Ποιος είναι ο στόχος της επικοινωνίας. Αν είναι η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης –που προσωπικά το πιστεύω– τα ενδεδειγμένα μηνύματα θα προκύψουν μετά από συστηματική έρευνα. Εδώ είμαι σίγουρος ότι όλες οι εταιρίες έρευνας και ο ΣΕΔΕΑ θα διαθέσουν ευχαρίστως τη συσσωρευμένη γνώση, την εμπειρία και τα δίκτυα που διαθέτουν για τη διερεύνηση των απόψεων των κοινών που απευθυνόμαστε.

Οι σπουδαίες και έμπειρες διαφημιστικές εταιρίες-μέλη της ΕΔΕΕ (Ένωση Εταιρειών Διαφήμισης & Επικοινωνίας) μπορούν μεθοδικά και γρήγορα να μετατρέψουν τη στρατηγική σε καταπληκτικό δημιουργικό και οι συνάδελφοι της επικοινωνίας και των δημοσίων σχέσεων (επίσης μέλη της ΕΔΕΕ) μπορούν με την τεχνογνωσία και τα διεθνή τους δίκτυα να διαχύσουν τα μηνύματα σε όλους τους stakeholders. Ακόμη, όλοι οι παραπάνω καθώς και άλλοι φορείς μπορούν να κινητοποιήσουν περισσότερους χορηγούς. Τελευταίο αλλά όχι έσχατο θέμα είναι η διαφανής διαχείριση των χρημάτων, ιδίως αν πρόκειται να επενδυθούν κρατικοί πόροι.

Όλοι ανεξαιρέτως έχουμε νιώσει στο πετσί μας ότι το διεθνές περιβάλλον είναι αμείλικτο.  Οποιαδήποτε ενέργεια της χώρας με διεθνείς αποδέκτες δεν μπορεί να έχει αποτελέσματα, όταν βασίζεται σε ευγενικές πρωτοβουλίες ή σε παρορμητικές κινήσεις. Περιθώρια για λάθη δεν υπάρχουν και σπατάλη των λιγοστών πόρων που διαθέτουμε δεν επιτρέπεται. Χρειάζεται συστράτευση όλων των δυνάμεων που διαθέτει ο χώρος των επαγγελματιών της επικοινωνίας. Χρειάζεται λεπτομερής σχεδιασμός και συστηματική δουλειά σε βάθος. Ας μην ξεχνάμε ότι κάθε κρίση περικλείει και μια ευκαιρία.

Γιώργος Φλέσσας (g.flessas@gmail.com)

Advertisements

9 Comments

Filed under Πολιτική και κοινωνία

9 responses to “Σκέψεις με αφορμή την καταχώρηση “Δώστε μια ευκαιρία στην Ελλάδα”

  1. Anonymous

    Χαίρετε,
    Συμφωνώ εν γένει με την ανάρτησή σας (ειδικά με τα περί της αναγκαιότητας της συστράτευσης “όλων”).
    Ωστόσο, επιτρέψτε μου να πω ότι προσωπικά, δεν αντιλήφθηκα (καθόλου όμως) το Give Greece a Chance ως μία προσπάθεια πρόκλησης οίκτου (ή έστω συμπάθειας). Βλέπω μία καμπάνια που να εξηγεί απλά (όχι απλοϊκά κατά τη γνώμη μου) το τι έχει συμβεί στην Ελλάδα τα τελευταία 5 χρόνια με στόχο να αποδομήσει ένα στερεότυπο (οι Έλληνες είναι αργόσχολοι, άχρηστοι, τεμπέληδες, χαραμίζουν τα λεφτά των Ευρωπαίων φορολογούμενων πίνοντας φραπέ και οδηγώντας καγιέν). Το “λυπηθείτε μας” που αναφέρετε στο κείμενο, προσωπικά δεν το εισπράττω πουθενά – ως νέα Ελληνίδα πολίτης εισπράττω ένα “σεβαστείτε την προσπάθειά μας” – ένα “give us a break”, αν θέλετε. Και αφού συμβεί αυτό, μπορούμε να συζητήσουμε για την ανοικοδόμηση της εμπιστοσύνης.

  2. Anonymous

    Σωστή με άλλα λόγια η πρόθεση λάθος το μήνυμα που εκπέμπουμε. Νομίζω ότι τις πραγματικές ευκαιρίες τις δημιουργεί ο καθένας από μόνος του. Για μένα προσωπικά όλα αυτά είναι αποσπασματικές πρωτοβουλίες οι οποίες έχουν μικρά και πρόσκαιρα “θετικά” αποτελέσματα και αν είμαστε και ρεαλιστές έχουν περισσότερο απήχηση στο εσωτερικό της χώρας και στους εαυτούς μας όλες αυτές οι πολυπληθείς πρωτοβουλίες που γίνονται το τελευταίο καιρό.

    Οι περισσότερες είναι αποσπασματικές δεν καταλαβαίνω γιατί δεν θα έπρεπε να έχουν γίνει όλα αυτά που περιγράφεις πιο πάνω η συνδρομή και εμπλοκή όλων των ενδεδειγμένων φορέων; γιατί δεν γίνεται ένα κάλεσμα και μια συστράτευση από την αρχή και έπρεπε να γίνει κάτι με ολίγων λάθος για να το διορθώσουμε στην συνέχεια;

    Η ουσία είναι ότι η χώρα μας ή αν θέλετε το brand Greece για τους ξένους είναι τραυματισμένο εδώ και πολλά χρόνια, είναι χαρακτηρισμένο σαν πολύ κακό “προϊόν”. Η αλήθεια είναι ότι έχουμε δημιουργήσει άσχημο όνομα και όχι μόνο στο εξωτερικό και η κατάσταση δεν σώζεται μόνο με επικοινωνιακές στρατηγικες. Άλλα πράγματα πρέπει να γίνουν πρώτα. Τα ξέρουμε όλοι. Όμως αυτά έχουν πιο αργά αποτελέσματα. Είμαστε σαν λαός εθισμένος στην ταχύτητα θέλουμε όλα να γίνονται άμεσα, ανέξοδα και άκοπα. Καλές όλες αυτές οι πρωτοβουλίες αλλά όλες θέλουν να γίνει κάτι εδώ και τώρα υπακούοντας ακόμη στην παλιά λογική, ακολουθώντας την ίδια καταστροφική συλλογιστική και διαδρομή. Το φαίνεστε πάνω από την πραγματική ουσία.

    Δυστυχώς φτάσαμε στο τέλος της διαδρομής. Κανονικά θα έπρεπε να πιέζουμε να αλλάξουν όλα τα κακώς κείμενα, η ενέργεια μας να διοχετευόταν αποκλειστικά εκεί. Αυτό όμως θέλει προγραμματισμό και κυρίως επιμονή και μεθοδικότητα. Αυτά είναι που θα μας επιτρέψουν στην συνέχεια να τα επικοινωνήσουμε και να διεκδικήσουμε την εμπιστοσύνη και τον σεβασμό των ξένων και όχι την λύπηση, την συμπάθεια ή τον οίκτο τους. Πρέπει να εμπιστευτούμε τους εαυτούς μας και τις δυνατότητες μας πρώτοι εμείς και μετά όλα θα είναι πιο εύκολα και δεν θα χρειάζεται να παραφράζουμε απελπισμένα τους στίχους του Τζον Λένον.

  3. Γιώργος Φλέσσας

    Αγαπητή fwkland,
    Τα στερεότυπα δεν ανατρέπονται με το give us a brake αλλά παρουσιάζοντας hard facts τα οποία δυστυχώς ως χώρα δεν τα έχουμε ακόμη. Επιπλέον, το να βλέπουμε με τα δικά μας μάτια την κατάσταση και τι ικανοποιεί την πληγωμένη μας υπερηφάνια δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα έχει αποτέλεσμα και στους ξένους.

  4. Γιώργος Φλέσσας

    Αγαπητέ bmanologlou, δεν θα μπορούσα να συμφωνώ περισσότερο με όσα γράφεις

  5. Anonymous

    Μακάρι αγαπητέ κύριε Φλέσσα να συμφωνούσαν και άλλοι… ή έστω να άκουγαν επιτέλους.

  6. Anonymous

    συμφωνω σε μεγαλο βαθμό μαζί σας και χαιρομαι που υπαρχει τουλαχιστον αλλος ενας μαζι με μενα που δημοσια εκφραζει την κριτικη σ’ αυτη την καμπανια και στην νεα μοδα της τεχνοκρατικης ελληνολατρειας εξ απαλων ονυχων…

  7. Anonymous

    Kαλησπέρα κε Φλέσσα,
    εύστοχο το σχόλιο για τα κακώς κείμενα που πρέπει να αλλάξουν, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι μέχρι να γίνει αυτό δεν θα πρέπει να επικροτούμε τις πρωτοβουλίες του ιδιωτικού τομέα καθώς αν περιμέναμε απο τον δημόσιο, θα έπρεπε να μάθουμε τι αριθμό πρωτοκόλλου θα έδιναν και έχει ο Θεός. Πάντως για να μην νομίζουμε ότι αυτή η επικοινωνία πρόκειται για περίπτωση παρθενογένεσης, σας παραθέτω ένα link με ρεπορτάζ του Reuters περίπου ένα χρόνο πριν με τον ίδιο τίτλο. Μπορεί η κίνηση σας να θέλει να υπερασπιστεί την τεχνογνωσία του κλάδου αλλά και η συγκεκριμένη κίνηση είχε ενορχηστρωτή ένα παλιό και γνώριμο μέλος της ΕΔΕΕ, τον κο. Οικονομίδη

  8. Γιώργος Φλέσσας

    Αγαπητέ κύριε Δελατόγλου,
    Δεν περιμένω καμιά πρωτοβουλία από το δημόσιο. Περιμένω όμως μεγαλύτερη σοβαρότητα και βάθος από την ιδιωτική πρωτοβουλία. Οι εταιρίες που χρηματοδότησαν το συγκεκριμένο project όταν πρόκειται για τη δική τους εικόνα και επικοινωνία είναι πολύ πιο σχολαστικές με τη μεθοδολογία και πολύ πιο αυστηρές.
    Καθόλου δεν με ενδιαφέρει να υπερασπιστώ την τεχνογνωσία του κλάδου μου. Η κοινή λογική λέει ότι μια τέτοιας κλίμακας προσπάθεια θα μπορούσε να κινητοποιήσει τους καλύτερους που –δεν μπορεί– θα υπάρχουν μέσα σε 100 εταιρίες διαφήμισης και επικοινωνίας. Σε μια τέτοια ομάδα εθελοντών φυσικά θα είχε θέση ο ταλαντούχος Πήτερ Οικονομίδης.

  9. Anonymous

    Καλημέρα κε Φλέσσα,
    Δείτε σας παρακαλώ το κάτωθι site / κίνημα νομίζω ότι μέσα από ενέργειες σαν κι αυτή μπορούμε να καταφέρουμε πιο πολλά για εμάς!
    http://www.greecedebtfree.org/
    Σας ευχαριστώ πολύ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s