Author: GF

“This was their finest hour”

Published on by GF5 Comments

Τελικά φαίνεται ότι τα κατάφεραν! Η εντατική προσπάθεια  των πολιτικών, των δημοσιογράφων, των τηλεσχολιαστών, των ποικιλώνυμων “ειδικών”, των κάθε είδους διαμορφωτών της κοινής γνώμης αποδίδει καρπούς.

Η σύγχυση είναι πλήρης, ο αποπροσανατολισμός το ίδιο. Το ηθικό των πολιτών βρίσκεται στο χαμηλότερο δυνατό σημείο. Η έλλειψη εμπιστοσύνης όλων προς όλους σπάει καθημερινά αρνητικά ρεκόρ. Α! ναι! Οι “εργολάβοι της δραχμής” και τα παπαγαλάκια  τους κορυφώνουν την προσπάθεια με τη διασπορά δήθεν αντικειμενικών σεναρίων που οδηγούν με σιγουριά από την Ελλάδα της Ευρώπης στην Ελλάδα της δεκάρας.

1208995156mq4fwm

Η συνωμοτική σκέψη ανατινάζει κάθε επιχειρηματολογία. Η σεναριολογία και οι ατέρμονες αναλύσεις έχουν υποκαταστήσει τις ελάχιστες απόπειρες συγκροτημένης πορείας. Paralysisbyanalysis που λένε οιαγγλοσάξωνες. Ο λαϊκισμός καλά κρατεί και οι ρεαλιστικές φωνές λοιδορούνται ως πράκτορες του ΔΝΤ, των εβραίων και των πολυεθνικών.

Οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις κινούνται με ταχύτητες κουτσής  χελώνας. Η task force της Ευρωπαϊκής Ένωσης προσπαθεί να κατανοήσει τα ακατανόητα της ελληνικής δημόσιας διοίκησης. Οι επιχειρήσεις –όσες έχουν απομείνει– αγωνίζονται να παραμείνουν ζωντανές εξαντλώντας τις εφεδρείες τους στην τελματωμένη οικονομία. Η αγωνία για το μέλλον που βιώνουν οι πολίτες μετατρέπεται σε απελπισία. Ο καθένας κοιτάζει την πάρτη του κι ας πάνε να πνιγούν οι άλλοι. Όλοι προσμένουν κάποιο θαύμα, που δεν έρχεται όμως. Η μάχη για την Ελλάδα ξεμένει από μαχητές…

Με δεδομένο ότι θαύματα δεν γίνονται, ο φαύλος κύκλος της εσωστρέφειας και της αδράνειας πρέπει να σπάσει. Κάθε μέρα που περνάει είναι πολύτιμη. Ο καθένας μας αλλά και όλοι μαζί –όσοι τουλάχιστον μοιραζόμαστε τις ίδιες σκέψεις– πρέπει να επανατοποθετηθούμε στο νέο περιβάλλον από μηδενική βάση, γρήγορα και αποφασιστικά. Προσδιορίζοντας εξαρχής το όραμα, τις αξίες, τις δεσμεύσεις και τους σκοπούς μας και ορίζοντας ένα αυστηρό χρονοδιάγραμμα κινήσεων. Αναδεικνύοντας τα ισχυρά μας σημεία και βελτιώνοντας τα αδύνατα. Ξανακτίζοντας συστηματικά τις σχέσεις μας με όλους. Δημιουργώντας ξανά τις άυλες αξίες που κατέρρευσαν: σκληρή δουλειά, αξιοπιστία και νέες σχέσεις εμπιστοσύνης.

“Μα είμαστε λίγοι και σκόρπιοι, δεν έχουμε τη δύναμη” θα πούνε κάποιοι. Δεν είναι αλήθεια! Είναι χιλιάδες οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα που μοχθούν να είναι ανταγωνιστικοί και θέλουν με τη δουλειά τους να κερδίζουν ευημερία και προοπτική. Είναι χιλιάδες οι επιχειρηματίες με ιδέες και όρεξη που δεν πτοούνται από τις δυσκολίες. Είναι χιλιάδες οι δημόσιοι λειτουργοί που θέλουν να προσφέρουν και αγωνίζονται φιλότιμα ενάντια στην ισοπέδωση και στον παρασιτισμό. Είναι χιλιάδες οι επιστήμονες που με όπλο τη γνώση και τη μόρφωση τους μπορούν να κάνουν σπουδαία πράγματα. Είναι χιλιάδες οι νοικοκυραίοι που “απ’ τον πηλό βγάζουν λουλούδι”.[1]  Είναι χιλιάδες οι γονείς που αγωνιούν σε ποια χώρα θα μεγαλώσουν τα παιδιά τους. Είναι χιλιάδες οι σκεπτόμενοι Έλληνες που αντιστέκονται στην ισοπέδωση, στις γενικεύσεις, στους αφορισμούς, στη μνησικακία. 

Εμείς είμαστε το μήνυμα! Και ο καθένας από όλους τους παραπάνω, ο καθένας από εμάς πρέπει να δώσει τη μάχη στην καθημερινότητα του, στη δουλειά του, στον κύκλο του, σε αυτούς που επηρεάζει, στηριγμένος στη δύναμη των ιδεών του, στο δίκαιο της προσπάθειας, στην ισχύ της εργαζόμενης πλειοψηφίας, στο χρέος προς τα παιδιά μας.

Αν το κάνουμε ίσως να πουν μεθαύριο ότι “αυτή ήταν η καλύτερή τους στιγμή”.[2]

 

Γιώργος Φλέσσας g.flessas@gmail.com

[1] Το τραγούδι “Στα χέρια σου μεγάλωσαν” σε στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου και μουσική του Σταύρου Ξαρχάκου ακούστηκε στην ταινία “Τα Κόκκινα Φανάρια” το 1963

[2]Let us therefore brace ourselves to our duties, and so bear ourselves that if the British Empire and its Commonwealth last for a thousand years, men will still say, ‘This was their finest hour.’ (: «ας δεσμευθούμε, λοιπόν, στην εκτέλεση του καθήκοντός μας και ας δεχθούμε ότι, αν η βρετανική αυτοκρατορία και η κοινοπολιτεία ζήσουν για χίλια χρόνια, ο κόσμος θα λέει “αυτή ήταν η καλύτερή τους στιγμή”» 
Ομιλίατουβρετανούπρωθυπουργού Winston Churchill, Τhe House of Commons, June 18th 1940 http://bit.ly/w4uosw           http://bit.ly/rrJE2l

Κι εμείς, οι πολίτες τι κάνουμε;

Published on by GF2 Comments

Αυτές τις ημέρες, περισσότερο από ποτέ άλλοτε την τελευταία διετία, τίθεται σε ευθεία αμφισβήτηση η συμμετοχή της Ελλάδας στην ευρωζώνη και κατ’ επέκταση στον πυρήνα της Ευρωπαϊκής  Ένωσης.

Οι πρόσφατοι χειρισμοί Παπανδρέου, αθροιζόμενοι στην ανυπαρξία συναίνεσης των πολιτικών δυνάμεων, στη συνεχιζόμενη εξαπάτηση των ευρωπαίων, στην ανυπαρξία προόδου των μεταρρυθμίσεων και των αναγκαίων αλλαγών, έχουν εξαγριώσει τους πάντες, μέσα και κυρίως έξω από την Ελλάδα.

H-8-broadside-citizens1

Η ήδη πληγωμένη αξιοπιστία της χώρας βρίσκεται σήμερα υπό το μηδέν. Η κατάσταση είναι εξαιρετικά κρίσιμη. Από τις αποφάσεις που θα λάβουν και τη γενναιότητα που θα επιδείξουν τα πολιτικά κόμματα μπροστά στον εθνικό κίνδυνο θα εξαρτηθεί το μέλλον όλων μας. Όλοι οι πολιτικοί θα πρέπει να πάρουν ξεκάθαρη θέση. Λαϊκισμοί, απροσδιόριστες συνταγές για μαγική ανάπτυξη και γενικότερες θεωρίες δεν έχουν θέση.  Οι χειρισμοί, οι ελιγμοί και οι προσωπικές ή κομματικές ατζέντες τους ποσώς ενδιαφέρουν.

Η συναίνεση στην αποφυγή της εθνικής συμφοράς είναι αδήριτη ανάγκη. Η δημιουργία κυβέρνησης εθνικής ανάγκης είναι η μόνη εφικτή λύση σήμερα. Η επικύρωση της δανειακής σύμβασης, με την ευρύτερη δυνατή πλειοψηφία και η διεξαγωγή των απαραίτητων διαπραγματεύσεων για τη δημιουργία των όρων εφαρμογής της είναι η άμεση προτεραιότητα. Σίγουρα, η καλύτερη λύση θα ήταν οι άμεσες εκλογές. Όμως, υπό τις σημερινές διεθνείς και εσωτερικές συνθήκες, οι εκλογές θα επιδείνωναν την κατάσταση. Όταν αποκατασταθεί η στοιχειώδης εμπιστοσύνη όλων προς όλους και ομαλοποιηθούν τα πράγματα ασφαλώς οι εκλογές πρέπει να διεξαχθούν άμεσα και να πάρουν όλοι τις ευθύνες τους.

Κι εμείς, οι πολίτες τι κάνουμε; Η απάντηση είναι μία: πιέζουμε με ότι μέσο διαθέτει ο καθένας. Με άσκηση επιρροής, με τηλεφωνήματα και επιστολές σε πολιτικούς, σε βουλευτές, σε δημοσιογράφους, με διαρκείς παρεμβάσεις μέσω των social media. Όλοι κάποιον ξέρουμε, με κάποιους μιλάμε, κάποιους επηρεάζουμε.

Ας ξεκινήσουμε τώρα. Ο χρόνος δεν υπάρχει.

Ή για όσους τους αρέσουν τα συλλαλητήρια ας οργανώσουμε ένα συλλαλητήριο υπέρ της συναίνεσης για την σωτηρία της Ελλάδας.

 

 

Τι είναι για μένα το Twitter?

Published on by GFLeave a comment

Τι είναι για μένα το Twitter?Δεν είναι λίγοι αυτοί που με ρωτάνε γιατί ασχολούμαι με το Twitter. Τι νόημα έχει –με ρωτάνε– να γράφεις πού είσαι και τι κάνεις και ποιος νοιάζεται γι αυτό. Αποφάσισα, λοιπόν, να γράψω αυθόρμητα τι είναι για μένα το Twitter. Για να είμαι ειλικρινής, η ενασχόλησή μου ξεκίνησε από καθαρή επαγγελματική περιέργεια. Διαβάζοντας συνέχεια από τους αμερικάνους συναδέλφους της Ketchum και τη γενικότερη αρθρογραφία για τη σημασία του στη νέα εποχή της επικοινωνίας είπα: “ΟΚ! Ας το παρακολουθήσω, για να καταλάβω”. Άρχισα, λοιπόν, πριν καιρό, να κάνω follow διάφορους και σιγά-σιγά να καταλαβαίνω τους κανόνες, τις διαδρομές και τις δυνατότητές του. Με δυσκολία, με απορίες, με κενά. Σήμερα, μετά από αρκετούς μήνες ενασχόλησης, το twitter είναι για μένα: ένα απλό, γρήγορο, εύχρηστο και ενδιαφέρον εργαλείο με πολλές και διαφορετικές χρήσεις. Πιο συγκεκριμένα:

  1. Είναι ενημέρωση: μαθαίνεις σε πραγματικό τι συμβαίνει, όχι μόνο από μέσα ενημέρωσης που διατηρούν λογαριασμό twitter αλλά και από αυτόπτες μάρτυρες γεγονότων παντού στον κόσμο και φυσικά στην Ελλάδα. Είχα άμεση ενημέρωση για τις εξεγέρσεις στην Αίγυπτο, στη Λιβύη και στη Συρία, για το σεισμό και τη διαρροή ραδιενέργειας στην Ιαπωνία μέχρι ποιούς δρόμους κλείνουν τα ταξί στο κέντρο της Αθήνας.
  2. Μοιράζεσαι απόψεις, γνώμες και πληροφορίες, κάθε είδους, σημαντικές ή λιγότερο σημαντικές. Ενδιαφέροντα άρθρα και links, φωτογραφίες, video, απόψεις, γνώμες και πληροφορίες για το κάθε τι, από τις τελευταίες δηλώσεις της Merkel μέχρι ποιό είναι το καλύτερο φαγητό στην τάδε ταβέρνα ή τι καιρό κάνει στη Χαλκιδική. Continue reading “Τι είναι για μένα το Twitter?” →

Γιατί πρέπει να νιώθουμε υπερήφανοι για το κλάδο μας

Published on by GFLeave a comment

Άναψε η συζήτηση περί δεοντολογίας στις ΗΠΑ εξαιτίας της αποκάλυψης από έναν blogger επιρροής ότι μεγάλη εταιρία δημοσίων σχέσεων τον προσέγγισε για λογαριασμό της Facebook,  προκειμένου να σχολιάσει αρνητικά το μεγάλο ανταγωνιστή της, τη Google. Και δεν είναι λίγοι αυτοί που έγραψαν ότι δεν πρόκειται για μια μεμονωμένη κίνηση αλλά για μια ολόκληρη εκστρατεία “ενημέρωσης”. (http://bit.ly/mgkIKJ , http://bit.ly/mLAAeU ).  Η συζήτηση κλιμακώθηκε και μάλιστα η εταιρεία έκανε το σφάλμα να διαγράψει τα σχόλια που έγιναν στη σελίδα της στο Facebook για το θέμα αυτό.
Σκέφτηκα ότι στην Ελλάδα –παρά τη συνολική κατρακύλα της χώρας μας–  ο κλάδος μας έχει από τα υψηλότερα στάνταρ δεοντολογίας. Αρνητικές εκστρατείες με ανάθεση σε εταιρία δημοσίων σχέσεων δεν έχουν γίνει. Θα μου πείτε: καλά στην Ελλάδα δεν υπάρχουν “εργολαβίες λάσπης”; Φυσικά υπάρχουν, όπως υπάρχουν και οι ανάλογοι “εργολάβοι”. Ποιοι είναι; δήθεν εκδότες, ανώνυμα blogs και δήθεν δημοσιογράφοι. Ευτυχώς, είναι γνωστοί και δακτυλοδεικτούμενοι και ως εκ τούτου μηδενικής αξιοπιστίας.
Εκείνο που συμβαίνει είναι το αντίστροφο. Πολλές φορές ως εταιρείες επικοινωνίας καλούμαστε να υπερασπιστούμε επιχειρήσεις από τη συχνά άδικη κακοποίηση της φήμης τους από τα μέσα ενημέρωσης. Γιατί τα μέσα ενημέρωσης είτε λόγω των συμφερόντων που εκπροσωπούν, είτε λόγω του υπερβολικού ανταγωνισμού, είτε λόγω χαλαρής δεοντολογίας μονίμως υπερβάλλουν στην αρνητική διάσταση των ειδήσεων ή παραλείπουν την άποψη της άλλης πλευράς.
Σίγουρα η κάθε εταιρεία αποφασίζει πόσο ψηλά βάζει τον πήχυ της ακεραιότητας και του σεβασμού της δεοντολογίας. Όμως, στην Ελλάδα οι εταιρίες δημοσίων σχέσεων και οι συνάδελφοι έχουν σεβαστεί απόλυτα τη δεοντολογία. Και γι αυτό πρέπει να νιώθουμε όλοι υπερήφανοι.

Ευκαιρίες υπάρχουν για το ελληνικό επιχειρείν, αλλά λείπει η εμπειρία

Published on by GFLeave a comment
Οι σκοπιμότητες δεν τρομάζουν τους επαγγελματίες
Συνέντευξη στον Δημήτρη Κορδερά – 3 Απριλίου 2011

Η Τουρκία είναι μια μεγάλη εσωτερική αγορά (πληθυσμός 73 εκατομμύρια), δυναμικά αναπτυσσόμενη, πολύ φιλική προς τις επενδύσεις και την επιχειρηματικότητα. Αν και η παρουσία του κράτους είναι έντονη σε πολλούς τομείς, στην οικονομία –όλα και όλοι– λειτουργούν με στόχο την ανάπτυξη, την προσέλκυση επενδύσεων και τη διευκόλυνση του επιχειρείν. Παρά τις εσωτερικές της αντιθέσεις, τις ανισότητες και τα ποικίλα προβλήματα της τα πράγματα στο πεδίο της οικονομίας και των επιχειρήσεων λειτουργούν εντυπωσιακά καλά, γεγονός που οφείλεται στην ξεκάθαρη προτεραιότητα που δίνει η τουρκική κυβέρνηση στην ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας.

Μόνο το δυτικό τμήμα της χώρας (ευρωπαϊκή Τουρκία, Κωνσταντινούπολη, δυτικές ακτές, Σμύρνη, Αντάλυα κλπ) πληθυσμιακά ξεπερνά τα 20 εκατομμύρια καταναλωτών, εκ των οποίων η συντριπτική πλειοψηφία είναι νέων ηλικιών (το 60% του πληθυσμού είναι κάτω των 35 ετών). Για όλους αυτούς τους λόγους η CIVITAS από τον Ιανουάριο του 2008 επένδυσε στην Τουρκία με την εξαγορά της Global Tanitim, μιας καταξιωμένης εταιρείας επικοινωνίας και δημοσίων σχέσεων. Πρόσφατα, το Δεκέμβριο του 2010, ενισχύσαμε την Global εντάσσοντάς την στο παγκόσμιο δίκτυο της Hill & Knowlton, ώστε να διεκδικήσει μεγαλύτερο μερίδιο στην αγορά της επικοινωνίας της Τουρκίας.

Ποια εικόνα έχετε σήμερα για την Τουρκία, σε επιχειρηματικό και οικονομικό επίπεδο;

Η Τουρκία με +4,3% μέσο όρο ανάπτυξης 2002-2009, λογική φορολογία, ισχυρή industrial και service κουλτούρα, ευέλικτο καθεστώς εργασιακών σχέσεων  εξακολουθεί να είναι μια δυναμική αγορά, με ότι αυτό συνεπάγεται: πολλές ευκαιρίες αλλά και ρίσκο. Πράγμα που σημαίνει ότι χρειάζεται προσεκτικός σχεδιασμός, ευελιξία, επαγρύπνηση και συνεχής υπολογισμός του ρίσκου. Οι τούρκοι επιχειρηματίες και τα υψηλόβαθμα στελέχη των επιχειρήσεων γενικά είναι υψηλού επιπέδου και η συνεργασία μαζί τους είναι ομαλή. Σίγουρα το θέμα της γλώσσας αλλά και των στερεοτύπων εκατέρωθεν είναι πρόσθετοι παράγοντες που πρέπει να συνυπολογίζει κανείς. Η εκτίμηση μου είναι ότι η Τουρκία, με όσα προανέφερα και όντας η 16η μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο, θα συνεχίσει να αναπτύσσεται τα επόμενα χρόνια.

Εντοπίζετε ευκαιρίες για το ελληνικό επιχειρείν; Μπορεί να αποτελέσει διέξοδο για τις ελληνικές επιχειρήσεις που τόσο πλήττονται από την ύφεση στη χώρα μας; Υπό ποιες προϋποθέσεις;

Φυσικά και υπάρχουν ευκαιρίες. Έχω όμως πολλά ερωτηματικά για το αν οι ελληνικές εταιρίες μπορούν να τις αξιοποιήσουν, γιατί δεν υπάρχει ακόμη στην πλειοψηφία των ελληνικών επιχειρήσεων η κουλτούρα της οργανωμένης δράσης σε μεγάλες αγορές εκτός συνόρων. Οι λίγες εξαιρέσεις απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Για να επιτύχει κανείς χρειάζεται προσεκτική διάγνωση των ευκαιριών, τεχνοκρατική επιλογή των συνεργατών και σημαντική επένδυση σε χρήμα και χρόνο. Είναι προφανές ότι η ελληνική κρίση και η έλλειψη ρευστότητας δυσχεραίνει τη θέση μας.

Με την ευκαιρία σημειώνω ότι δυστυχώς όσες ελληνικές επιχειρήσεις είναι ήδη εκεί δεν έχουν μάθει να συνεργάζονται μεταξύ τους, να είναι αλληλέγγυες και να αξιοποιούν συνέργειες. Ενδεικτικά αναφέρω ότι η ελληνικών συμφερόντων Global Tanitim –αν και συγκαταλέγεται στις 2-3 κορυφαίες εταιρίες επικοινωνίας– δεν έχει ως πελάτη ούτε μία από τις περίπου 50 ελληνικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην Τουρκία, ενώ την εμπιστεύονται δεκάδες πολυεθνικές και τουρκικές εταιρείες!

Τέλος, το ελληνικό κράτος ως μηχανισμός υποστήριξης των επιχειρήσεων ήταν και παραμένει εντελώς ανύπαρκτο. Μεμονωμένες προσπάθειες συντονισμού και προώθησης του ελληνικού επιχειρείν στην Τουρκία γίνονται κατά καιρούς από τον ΣΕΒ και τα επιμελητήρια. Αντίθετα, το ανάλογο του δικού μας fast track στην Τουρκία λειτουργεί πολύ οργανωμένα, ιδίως για τις μεγάλες επενδύσεις.