Στην Ελλάδα δημοσιεύονται πολύ συχνότερα πολιτικές δημοσκοπήσεις από ότι στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες και είναι βασικό εργαλείο της δημόσιας πολιτικής συζήτησης. Ο λόγος είναι ότι δημιουργούν πολιτική ατζέντα και εύκολο περιεχόμενο για τα μέσα ενημέρωσης και αποτελούν αφορμή συζήτησης και σχολιασμού για τα κόμματα, τους πολιτικούς και τους δημοσιολογούντες. Γι’ αυτό και οι περισσότερες δημοσκοπήσεις που βλέπουν το φως της δημοσιότητας διενεργούνται για λογαριασμό μέσων ενημέρωσης, κυρίως τηλεοπτικών καναλιών.
Τη συζήτηση την οδηγούν οι πίνακες με τη λεγόμενη πρόθεση ψήφου, που απεικονίζουν τα ποσοστά των κομμάτων, σε μια φωτογραφία της στιγμής. Και ακόμη περισσότερη συζήτηση προκαλούν οι πίνακες με την λεγομένη εκτίμηση ψήφου, που υπολογίζουν το πιθανό εκλογικό αποτέλεσμα τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή.
Τους τελευταίους μήνες, πολιτικοί της αντιπολίτευσης, αλλά και ορισμένοι δημοσιογράφοι και σχολιαστές, παρατηρώντας την αξιοσημείωτη σταθερότητα των ποσοστών του κυβερνώντος κόμματος και τη μεγάλη απόσταση από το δεύτερο κόμμα, είτε αμφισβητούν ευθέως την εγκυρότητα των δημοσκοπήσεων, είτε –προκειμένου να αμβλύνουν την εντύπωση που προκαλούν τα πέριξ του 29-30% ποσοστά της εκτίμησης ψήφου της Νέας Δημοκρατίας– επικαλούνται τα σαφώς χαμηλότερα ποσοστά 23-25% της πρόθεσης ψήφου.
Continue reading “Δημοσκοπήσεις: εκτίμηση vs. πρόθεση ψήφου. Μια σκόπιμη απόπειρα παραπλάνησης.”




Δεν είχαν περάσει ούτε δυό εβδομάδες από τα ξημερώματα της 6ης Απριλίου 1941, όταν ο Γερμανός πρέσβης Βίκτορ Έρμπαχ επέδωσε στον Πρωθυπουργό της Ελλάδας Αλέξανδρο Κορυζή τελεσίγραφο για την επικείμενη επίθεση για να ακούσει το δεύτερο ΟΧΙ. Λίγη ώρα μετά, στις 05:15 το πρωί, ξεκίνησε η επίθεση της ναζιστικής Γερμανίας κατά της Ελλάδας, 45 λεπτά πριν από την εκπνοή του τελεσιγράφου.